Extreem gebrek aan zon was een plaatselijk binnenlands probleem.
Kijk bv eens naar De Kooy en Terschelling of Lauwersoog desnoods.
Kijk bv eens naar De Kooy en Terschelling of Lauwersoog desnoods.
[...]
Wat ik interessant vond in zijn stuk was de zonneschijn, of beter gezegd het gebrek daaraan.
De zon heeft gedurende de eerste helft van mei bedroevend weinig geschenen. Van 1 tot 16 mei kwam De Bilt uit op slechts 42 uren zonneschijn. Net zo somber was de eerste helft van mei in 1985, somberder was het alleen in 1903 met 39 uren zon. De betrouwbaarheid van dat cijfer laat, volgens klimaatanalist Ad Vermaas, echter te wensen over. Het normale aantal uren zonneschijn in de gehele meimaand bedraagt voor De Bilt 204 uur. De somberste meimaanden deden zich voor in 1983 en 1984 met 104 en 110 uur. In 1985 kwam mei na de zeer sombere eerste helft nog terug tot 163 uur. Daar moeten we onze hoop maar op richten.
De problemen van vandaag draaien niet om de aantallen van de bevolking hier op de planeet. We moeten die discussie heel duidelijk onderscheiden, we zijn daar vaak erg verward over. Niet de aantallen veroorzaken het probleem maar de manier waarop we produceren en consumeren en ons organiseren op deze planeet. Het is vooral ons consumptieniveau- de manier waarop de bevolking in het rijke deel van de wereld leeft- dat de planeet schade toebrengt.