Hallo Kimme,
Wat je zegt is heel interessant. Maar je vergeet wel dat als je klimatologische studies uit de jaren '70 gaat napluizen die vooral over ijstijden gaan (die slechte zomers weet je wel).
Ik vind het wel gevaarlijk van Frank Deboosere om te gaan verkondigen dat we zeker deze 21ste eeuw geen koudere periode moeten verwachten. Bovendien zijn commentaar op de film toonde duidelijk aan dat hij de film nog niet gezien had maar van horen zeggen (recensies en dergelijke). Zo onwetenschappelijk als sommigen beweren vind ik de film nu ook weer niet. Ja de filmische overdrijvingen en alle apocalyptische elementen op een korte tijdspanne zijn typisch voor het fenomeen film, maar dat wil nog niet zeggen dat het compleet verzonnen is. Enkele jaren pas begint men te beseffen dat er wel degelijk iets aan het veranderen is. Bovendien heb je het terecht over de oceaaninvloed. Het hele mechanisme is helemaal nog niet ontcijferd. We hebben slechts enkele belangrijke puzzelstukken, maar de puzzel is nog onvolledig. Bovendien hebben er in het verleden zich spectaculaire weerveranderingen voorgedaan, vaak vond dat op korte tijd plaats. Daarbij komt nog dat theoretische modellen van de computers gebaseerd zijn op reeds gekende gegevens, maar de onbekende factor is nog altijd zeer groot. Terecht wordt in de film aangehaald dat zulke modellen kunnen falen en de realiteit zeer verrassend uit de hoek kan komen. We maken het eigenlijk al dagelijks mee: weermodellen die op langere termijn werkelijk rare bokkesprongen maken en daardoor als onbetrouwbaar worden bestempeld. Het probleem met het weer is dat we elke factor niet kunnen loskoppelen van elkaar om die apart te bestuderen. De wisselwerking is er inherent aanwezig en daar wringt vaak het schoentje. Wat de toekomst ook zal worden, de mens zal er zich moeten bij neerleggen en op een of andere manier anticiperen op de realiteit. De onzekerheid is groot, maar we kunnen wel onthouden dat de mens de ijstijden hebben overleefd (al heeft het weinig gescheeld hoor: slechts een 10000-tal mensen zou op het hoogtepunt van de laatste grote ijstijd op de aardbol hebben geleefd: National Geographic had het daarover (eind 2002, video ligt hier nog ergens). Maar hoe kan het ook anders: energie gaat niet verloren (wet in de chemie en fysica). Dus al die verloren warmte die de mens en het vee produceren gaan de lucht in en worden deels opgeslagen in de oceanen, oerwouden maar "zweven" nog steeds in de lucht. De gevolgen zijn bekend: extremen zullen zich meer manifesteren. Maar dat quasi alle ijstijden voorafgegaan zijn aan een sterke opwarming gedurende een 30 jaar, plots overgaand in een extreem koude periode, is het niet ondenkbaar dat dit ons zal overkomen.
Ik vind het alvast een heel boeiende materie.
Vele vriendelijke groeten,
Christophorus
Wat je zegt is heel interessant. Maar je vergeet wel dat als je klimatologische studies uit de jaren '70 gaat napluizen die vooral over ijstijden gaan (die slechte zomers weet je wel).
Ik vind het wel gevaarlijk van Frank Deboosere om te gaan verkondigen dat we zeker deze 21ste eeuw geen koudere periode moeten verwachten. Bovendien zijn commentaar op de film toonde duidelijk aan dat hij de film nog niet gezien had maar van horen zeggen (recensies en dergelijke). Zo onwetenschappelijk als sommigen beweren vind ik de film nu ook weer niet. Ja de filmische overdrijvingen en alle apocalyptische elementen op een korte tijdspanne zijn typisch voor het fenomeen film, maar dat wil nog niet zeggen dat het compleet verzonnen is. Enkele jaren pas begint men te beseffen dat er wel degelijk iets aan het veranderen is. Bovendien heb je het terecht over de oceaaninvloed. Het hele mechanisme is helemaal nog niet ontcijferd. We hebben slechts enkele belangrijke puzzelstukken, maar de puzzel is nog onvolledig. Bovendien hebben er in het verleden zich spectaculaire weerveranderingen voorgedaan, vaak vond dat op korte tijd plaats. Daarbij komt nog dat theoretische modellen van de computers gebaseerd zijn op reeds gekende gegevens, maar de onbekende factor is nog altijd zeer groot. Terecht wordt in de film aangehaald dat zulke modellen kunnen falen en de realiteit zeer verrassend uit de hoek kan komen. We maken het eigenlijk al dagelijks mee: weermodellen die op langere termijn werkelijk rare bokkesprongen maken en daardoor als onbetrouwbaar worden bestempeld. Het probleem met het weer is dat we elke factor niet kunnen loskoppelen van elkaar om die apart te bestuderen. De wisselwerking is er inherent aanwezig en daar wringt vaak het schoentje. Wat de toekomst ook zal worden, de mens zal er zich moeten bij neerleggen en op een of andere manier anticiperen op de realiteit. De onzekerheid is groot, maar we kunnen wel onthouden dat de mens de ijstijden hebben overleefd (al heeft het weinig gescheeld hoor: slechts een 10000-tal mensen zou op het hoogtepunt van de laatste grote ijstijd op de aardbol hebben geleefd: National Geographic had het daarover (eind 2002, video ligt hier nog ergens). Maar hoe kan het ook anders: energie gaat niet verloren (wet in de chemie en fysica). Dus al die verloren warmte die de mens en het vee produceren gaan de lucht in en worden deels opgeslagen in de oceanen, oerwouden maar "zweven" nog steeds in de lucht. De gevolgen zijn bekend: extremen zullen zich meer manifesteren. Maar dat quasi alle ijstijden voorafgegaan zijn aan een sterke opwarming gedurende een 30 jaar, plots overgaand in een extreem koude periode, is het niet ondenkbaar dat dit ons zal overkomen.
Ik vind het alvast een heel boeiende materie.
Vele vriendelijke groeten,
Christophorus
