[...]Een onweersbui kan binnen een mum van tijd ontstaan en de radar loopt ALTIJD achter de feiten aan. Als een bel vochtige en warme lucht zo'n dal indrijft en omhoog gedwongen wordt tegen een 3km hoge rotswand, dan ontstaat ie binnen een aantal minuten (ik heb het zien gebeuren) en is je 10-minuten achter lopende radar dus te laat.
De modellen pikken dit soort fijnmazigheden niet goed op en er is altijd meer dan 1% kans op buien in het hooggebergte.
Bovendien ga je voorbij aan het feit dat het wel eens een meerdaagse tocht kan zijn en ze wellicht juist al terug aan het gaan zijn vanwege het slechtere weer.
Het is absoluut niet altijd te voorkomen, weet ik uit ervaring (ik klim nogal eens en breng nog wel wat tijd door in de bergen). Het is ook deel van de charme. Je kunt ook vallen. Juist dat soort risico's zorgen voor de adrenaline.
Het kan verdraaid snel gaan in de bergen. Het is haast onvoorspelbaar. Zelf meegemaakt en meer dan eens. Gaan wandelen terwijl er geen wolkje aan de lucht was. Bovenop de berg begon het te donderen. We zijn nog met de laatste lift naar beneden kunnen gaan. Daarna ging de kabellift onherroepelijk dicht. Dat was wel indrukwekkend om te zien. Maar soms vraag je je wel af waar mensen mee bezig zijn. Zo herinner ik me een paar jaar geleden in Zwitserland een vrouw die nog fijn ging zwemmen in een groot meer, terwijl er een onweersbui wel heel erg snel dichtbij kwam. Gegrilde zeemeermin, hoe zou dat smaken?

Maar je kan overal verrast geraken, in de bergen wel iets eerder, denk ik. Maar ik hou van bergen, levende standbeelden van de natuur.
Groetjes,
Katya
Quote selectie