Chase 15 augustus naderende cel West-Brabant/Zeeland
Bericht van: Paul ('s-Hertogenbosch/Terneuzen) , 16-08-2012 21:31
Gisteravond vrij gepland om te chasen. Omdat het pas in de avond los zou gaan had ik ’s middags nog wat tijd om te genieten van het mooie weer aan de Maas even buiten Den Bosch. De dag begon mooi, maar in de loop van de middag werd de opbouw steeds onstabieler.
Later in de middag passeerde een zwakke convergentielijn, waar een licht buitje op ontstond. Vermoedelijk was dit een soort glazen front, horende bij de buienlijn op de Noordzee die begin van de avond wat meer voet aan land zou zette.
Via Den Bosch nog even langs huis in Tilburg om alles in gereedheid te brengen voor de chase. Rond 18 uur zouden de eerste buien ontstaan op de BE-FR grens. En zo geschiedde, in de omgeving van Moeskroen/Kortrijk ontstond een leuke cel. Omdat dit op dat moment de enige cel was besloten om richting het westen te rijden. De cel zou naar verwachting via Zeeland noordoostwaarts trekken.
Besloten om naar het puntje van West-Brabant te rijden, iets buiten Dinteloord, op een steenworp afstand van Zeeland. De bui trok met een redelijke snelheid, maar omdat het rustig was op de weg stond ik binnen 45 min op plaats van bestemming. Volgens de radar zou ik hier aan de oostkant van de bui zitten, waar de meeste kans op rotatie zou zijn.
Bij aankomst trok de wind plotseling fel aan, bij doorkomst van deze bui in ontwikkeling. De Zeeland bui moest toen nog komen.
Het duurde niet lang voor de eerste contouren van de ‘Zeeland’ bui zichtbaar werden.
Meteen werd duidelijk dat ik me aan de goede kant van de bui bevond, de updraft was duidelijk zichtbaar aan de zijkant van de cel (oostkant). Plukken fractus werden in de bui omhoog gezogen. Het zag er in ieder geval veelbelovend uit.
Tijdens het passeren ging de fut er echter volledig uit. Je voelde weliswaar de wind omhoog zuigen, maar zag tegelijk dat het in elkaar stortte. Dat was een tegenvaller, juist op het moment dat je meer zou verwachten. Maar buien laten zich nu eenmaal niet sturen.
De bui legde nog een aantal kilometers af, maar zou daarna volledig van de radar verdwijnen.
Omdat er verder op de radar niks meer te zien was, besloten om terug te rijden richting Tilburg. Toch bleef mijn blik gericht op de het zuiden, want er waren nog steeds donkere torentjes zichtbaar. De radar liet echter niks zien. Totdat ik vlakbij Waalwijk was, en er ineens twee rode pitjes ontstonden onder Tilburg.
Deze cellen smolten snel samen tot een flinke bui, die koers zette richting Eindhoven. Daarom nog even een plek gezocht ten oosten van Tilburg, met zicht op de bui. Het was een prachtige lichtshow, helaas wel bijna alles hoogteonweer/cc. In totaal 2 cg’s voor de lens, waarvan 1 meteen in de prullenbak kon vanwege onscherpte.
Het was weer een mooie chase, waarbij het spektakelstuk helaas ontbrak. Vrijdag of zaterdag probeer ik nog het beeldverslag van de rolwolk van afgelopen maandag online te zetten. En ondertussen de focus op zondag, wie weet!
Later in de middag passeerde een zwakke convergentielijn, waar een licht buitje op ontstond. Vermoedelijk was dit een soort glazen front, horende bij de buienlijn op de Noordzee die begin van de avond wat meer voet aan land zou zette.
Via Den Bosch nog even langs huis in Tilburg om alles in gereedheid te brengen voor de chase. Rond 18 uur zouden de eerste buien ontstaan op de BE-FR grens. En zo geschiedde, in de omgeving van Moeskroen/Kortrijk ontstond een leuke cel. Omdat dit op dat moment de enige cel was besloten om richting het westen te rijden. De cel zou naar verwachting via Zeeland noordoostwaarts trekken.
Besloten om naar het puntje van West-Brabant te rijden, iets buiten Dinteloord, op een steenworp afstand van Zeeland. De bui trok met een redelijke snelheid, maar omdat het rustig was op de weg stond ik binnen 45 min op plaats van bestemming. Volgens de radar zou ik hier aan de oostkant van de bui zitten, waar de meeste kans op rotatie zou zijn.
Bij aankomst trok de wind plotseling fel aan, bij doorkomst van deze bui in ontwikkeling. De Zeeland bui moest toen nog komen.
Het duurde niet lang voor de eerste contouren van de ‘Zeeland’ bui zichtbaar werden.
Meteen werd duidelijk dat ik me aan de goede kant van de bui bevond, de updraft was duidelijk zichtbaar aan de zijkant van de cel (oostkant). Plukken fractus werden in de bui omhoog gezogen. Het zag er in ieder geval veelbelovend uit.
Tijdens het passeren ging de fut er echter volledig uit. Je voelde weliswaar de wind omhoog zuigen, maar zag tegelijk dat het in elkaar stortte. Dat was een tegenvaller, juist op het moment dat je meer zou verwachten. Maar buien laten zich nu eenmaal niet sturen.
De bui legde nog een aantal kilometers af, maar zou daarna volledig van de radar verdwijnen.
Omdat er verder op de radar niks meer te zien was, besloten om terug te rijden richting Tilburg. Toch bleef mijn blik gericht op de het zuiden, want er waren nog steeds donkere torentjes zichtbaar. De radar liet echter niks zien. Totdat ik vlakbij Waalwijk was, en er ineens twee rode pitjes ontstonden onder Tilburg.
Deze cellen smolten snel samen tot een flinke bui, die koers zette richting Eindhoven. Daarom nog even een plek gezocht ten oosten van Tilburg, met zicht op de bui. Het was een prachtige lichtshow, helaas wel bijna alles hoogteonweer/cc. In totaal 2 cg’s voor de lens, waarvan 1 meteen in de prullenbak kon vanwege onscherpte.
Het was weer een mooie chase, waarbij het spektakelstuk helaas ontbrak. Vrijdag of zaterdag probeer ik nog het beeldverslag van de rolwolk van afgelopen maandag online te zetten. En ondertussen de focus op zondag, wie weet!
twitter.com/PaulBegijn - Natuurmonumenten - Zuidwestelijke Delta