Ik snap de "maar" niet, in "maar het is wel eerlijk van me". Ik zie niets goeds in dit eerlijks, anders dan het fijne gevoel dat het jou persoonlijk geeft.
En ik lees hele tirades/betogen hier van mensen die ons allemaal betichten van deelname aan de consumptiemaatschappij et cetera...
Maar diezelfde mensen zitten allemaal achter de pc, die bij mijn weten nog steeds niet op hun persoonlijke windmolen werken. En ook deze mensen gaan ongetwijfeld op vakantie en als ze het al niet doen dan zal daar waarschijnlijk een financieel motief achter zitten en niet omdat ze zo begaan zijn met het milieu, de enkele rasechte groene stemmer daargelaten natuurlijk.
Wil ik offers brengen omwille van "de aarde"? Nou ik ga met de trein naar het werk (maar dat ding rijdt ook niet op lucht), heb de spaar en ledlampjes, was de was koud en zo kan ik er nog wel een paar opnoemen. Maar laat ik onze uitjes er voor staan, of de vakanties? Welnee, die offers wil ik nu (nog) niet brengen en samen met mij vele miljoenen mensen.
Ik vrees dat ik pas echt het "roer" omgooi wanneer de dijken overstromen, we geen voedsel meer kunnen kopen et cetera... Is dat ethisch of verantwoord voor mijn kinderen? Nee, absoluut niet, maar het is wel eerlijk van me en het is zoals de maatschappij van nu is.
