Dat is meer in de richting ja, maar nog niet helemaal.
Ik bedoel dat er keer op keer door verantwoordelijke autoriteiten keuzes worden gemaakt die er op gericht zijn om accuut gevaar/directe dreiging weg te nemen. Ondertussen zijn de problemen in Europa bijvoorbeeld sinds het begin van dit proces (Griekenland eind 2009 een probleempje van toen 10-20 miljard) uitgegroeid tot een enorm en waarschijnlijk onoverkomelijk probleem. Het vertrouwen in de markt, maar vooral onder de bevolking in een goede afloop is weg, door het ontbreken van daadkrachtig optreden, in de kiem smoren van kleine problemen, en het grootschalig via de media uitspelen van grote meningsverschillen van politiek Europa.
Wie goed op had gelet in de jaren 2006-2007 en niet mee ging in de hausse, kon zien dat het niet zo door kon blijven gaan. Maar, zo zitten grote groepen mensen niet in elkaar. Zo lang het goed gaat, zolang iets ons niet direct in ons welzijn aantast, doen we liever alsof het er niet is. Tot een factor van buitenaf het voor ons bepaald en we wel moeten.
We doen liever alsof er geen probleem is met die opwarming. We geloven veel liever dat we door kunnen blijven gaan met ons leven en dat dat geen vervelende gevolgen zou kunnen krijgen. Dit kun je ook makkelijk vol blijven houden zolang je er weinig van merkt.
Ik ben bijvoorbeeld wel benieuwd hoe snel het klimaat weer op de kaart staat als er in de Benelux weer ineens zo'n periode als Juli 2006-Mei 2007 komt. Met een warmste Juli, herfst, Januari en April in meer dan 300 jaar en allemaal verpulveringen van oude records. Men kan mij best veel wijsmaken, maar niet dat dit een toevallige eenmalige aangelegenheid was, die niet meer zal voorkomen.
ps. of bedoel je met je laatste zin soms een parallel in de zin van de teloorgang van de aarde: crisis in de economie en in de natuur?
Quote selectie