[...]
Volgens mij wel ja, die schijnbaar kleine verschillen op korte termijn hebben grote invloeden op de wat langere termijn: die kunnen de doorslag geven of de zachte of de koude members uitkomen.
De globale modellen rekenen met veel minder roosterpunten. Daardoor missen ze inderdaad een aantal kleinschalige ontwikkelingen die uiteindelijk wel cruciaal kunnen zijn voor de afloop.
Dat is volgens mij ook de reden waarom vrij eensgezinde ensembles toch totaal kunnen omslaan.
Neem nu bijvoorbeeld het in beweging komen van een koude luchtmassa uit het oosten naar onze omgeving. Door de grove resolutie laten de modelberekeningen die koude lucht in eerste instantie probleemloos onze kant uitkomen. Een aantal details missen ze. Zo kan er bijvoorbeeld door de uitstroom van koude lucht boven de Oostzee een kleine thermische depressie ontstaan, die de globale modellen door hun grove resolutie op de lange termijn nog over het hoofd zien. Als die depressie uitdiept en letterlijk groter wordt, zullen de globale modellen ze beginnen oppikken en kan ze opeens een bepalende factor worden bij de verdere berekeningen. Een vorstinval die volgens de globale modellen eerst vrijwel zeker leek, kan dan uiteindelijk toch mislukken.
Ingen ko på isen!
