Geen sprake van winter, deze decemberdagen van 62. Hoewel de vorstgrens op 18 december dichterbij ons land lag dan nu het geval is.
Lees en huiver........
16 december 1962 : De stormdepressie, die vannacht korte tijd westerstorm veroorzaakte, is snel naar noord-Duitsland getrokken. Bij ons is het een sombere, kille dag met een afnemende noordwestenwind en af en toe een bui. De temperatuur daalt weer, omdat de aangevoerde lucht van noordelijke oorsprong is. In Scandinavië en noord-Rusland neemt de kou geleidelijk verder toe; het is daar tot op grote hoogte koud. Opnieuw buigt de straalstroom weg naar het zuiden, waardoor de kou in het noorden bestendig lijkt.
17 december : Vandaag een normale dag met gemiddeld ongeveer 3 graden. De oude depressie ligt nu boven west-Rusland met een uitloper over Denemarken naar het noorden van de Noordzee. En het wordt een constante in het verhaal : de kou in het noorden weet zich te handhaven. Er lijkt nu een afzonderlijk hogedrukgebiedje boven noord-Zweden te ontstaan. Het is echter te zwak om voor ons veel te betekenen. Toch begint het spannend te worden. Een nieuwe depressie bij IJsland lijkt nog geen haast te maken om naar Europa te trekken. Wel nadert een frontensysteem, dat morgen regen of sneeuw gaat brengen.
18 december : Het weer suddert een beetje voort, met af en toe een bui en weinig zon. Het frontensysteem van een depressie bij IJsland trekt over ons land, maar komt boven Duitsland tot stilstand. Scandinavië en Rusland vormen nu een groot koudegebied, dat de neiging vertoont om zich uit te breiden naar het zuidwesten. Gaat het gebeuren? In die tijd waren we voor informatie afhankelijk van de weerberichten en “het weerpraatje” op de radio. Van het KNMI natuurlijk. Dat weerpraatje was een fenomeen : in de vooravond, ik geloof om kwart voor zeven of zo iets, zorgden we er voor, dat de radio aan stond op de gewenste zender. Kan Hilversum 1 of Hilversum 2 geweest zijn, meer was er niet in die tijd. Hoe dan ook, een deel van het gezin, met name mijn vader, mijn broer en ik meldden ons voor de luidspreker. “Stil jongens, het weerpraatje..”, klonk er dan in de woonkamer. Of : “.. harder!..”. Gemopper op de achtergrond : “Altijd dat weerpraatje, dat weer komt toch wel.” Wij konden in zo’n spannende situatie de woorden wel uit de luidspreker trekken. En dan die neutrale nieuwslezersstem, alsof het gedrukt stond, prachtig! Zo’n weerpraatje gaf dan inzicht in de ligging van de weersystemen, hogedrukgebieden, fronten, koude luchtmassa’s, enzovoort. We vernamen die avond, dat de vorstgrens van Hamburg over Praag naar het zuidoosten lag en daar vrijwel tot stilstand was gekomen. Zou de vorstgrens binnenkort onze kant uit komen? Zou er weer zoiets gebeuren als vorig jaar, toen vlak voor kerst een prachtige vorstperiode begon?
Groet,
Cees
Lees en huiver........
16 december 1962 : De stormdepressie, die vannacht korte tijd westerstorm veroorzaakte, is snel naar noord-Duitsland getrokken. Bij ons is het een sombere, kille dag met een afnemende noordwestenwind en af en toe een bui. De temperatuur daalt weer, omdat de aangevoerde lucht van noordelijke oorsprong is. In Scandinavië en noord-Rusland neemt de kou geleidelijk verder toe; het is daar tot op grote hoogte koud. Opnieuw buigt de straalstroom weg naar het zuiden, waardoor de kou in het noorden bestendig lijkt.
17 december : Vandaag een normale dag met gemiddeld ongeveer 3 graden. De oude depressie ligt nu boven west-Rusland met een uitloper over Denemarken naar het noorden van de Noordzee. En het wordt een constante in het verhaal : de kou in het noorden weet zich te handhaven. Er lijkt nu een afzonderlijk hogedrukgebiedje boven noord-Zweden te ontstaan. Het is echter te zwak om voor ons veel te betekenen. Toch begint het spannend te worden. Een nieuwe depressie bij IJsland lijkt nog geen haast te maken om naar Europa te trekken. Wel nadert een frontensysteem, dat morgen regen of sneeuw gaat brengen.
18 december : Het weer suddert een beetje voort, met af en toe een bui en weinig zon. Het frontensysteem van een depressie bij IJsland trekt over ons land, maar komt boven Duitsland tot stilstand. Scandinavië en Rusland vormen nu een groot koudegebied, dat de neiging vertoont om zich uit te breiden naar het zuidwesten. Gaat het gebeuren? In die tijd waren we voor informatie afhankelijk van de weerberichten en “het weerpraatje” op de radio. Van het KNMI natuurlijk. Dat weerpraatje was een fenomeen : in de vooravond, ik geloof om kwart voor zeven of zo iets, zorgden we er voor, dat de radio aan stond op de gewenste zender. Kan Hilversum 1 of Hilversum 2 geweest zijn, meer was er niet in die tijd. Hoe dan ook, een deel van het gezin, met name mijn vader, mijn broer en ik meldden ons voor de luidspreker. “Stil jongens, het weerpraatje..”, klonk er dan in de woonkamer. Of : “.. harder!..”. Gemopper op de achtergrond : “Altijd dat weerpraatje, dat weer komt toch wel.” Wij konden in zo’n spannende situatie de woorden wel uit de luidspreker trekken. En dan die neutrale nieuwslezersstem, alsof het gedrukt stond, prachtig! Zo’n weerpraatje gaf dan inzicht in de ligging van de weersystemen, hogedrukgebieden, fronten, koude luchtmassa’s, enzovoort. We vernamen die avond, dat de vorstgrens van Hamburg over Praag naar het zuidoosten lag en daar vrijwel tot stilstand was gekomen. Zou de vorstgrens binnenkort onze kant uit komen? Zou er weer zoiets gebeuren als vorig jaar, toen vlak voor kerst een prachtige vorstperiode begon?
Groet,
Cees
Bericht laatst bijgewerkt: 17-12-2012 19:28
