... “het weerpraatje” op de radio. Van het KNMI natuurlijk. Dat weerpraatje was een fenomeen : in de vooravond, ik geloof om kwart voor zeven of zo iets, zorgden we er voor, dat de radio aan stond op de gewenste zender. Kan Hilversum 1 of Hilversum 2 geweest zijn, meer was er niet in die tijd. Hoe dan ook, een deel van het gezin, met name mijn vader, mijn broer en ik meldden ons voor de luidspreker. “Stil jongens, het weerpraatje..”, klonk er dan in de woonkamer. Of : “.. harder!..”. Gemopper op de achtergrond : “Altijd dat weerpraatje, dat weer komt toch wel.” ...
Groet,
Cees
Nee, Hilversum drie bestond nog niet.
