Afgelopen maand moest de keukenvloer open om het riool te repareren. Ik vond daar een krant uit 1963 die helemaal uit elkaar viel (vochtig) maar een aantal zaken was leesbaar, en voor je jaloers wordt, realiseer je een aantal dingen:
- Huizen werden vaak gestookt op kolen en de kolenprijs was enorm opgelopen, net als de energieprijs van alles;
- Groentes waren bijna niet te betalen zo duur (advertentie voor een stronk andijvie: nu slechts fl. 0,90 - wat in die tijd een vermogen was voor wat groente). Een DAF kostte indertijd fl. 4995,-- overigens. Had je wel een luxe versie;
- Men was het winterweer he-le-maal zat. De krant (locaal) spreekt van permanente aanvoerproblemen met stookolie omdat de Oude Rijn hier al maanden potdicht gevroren zat. Het animo voor schaatswedstrijden was laag, en 'the usual suspects' wonnen het toch wel;
- De mensen snákten echt naar wat warmer weer. Er was nog geen centrale verwarming en zowat drie maanden lang in een ijsbed stappen, altijd koude voeten en steeds ijsbloemen op de ramen gaat op enig moment behoorlijk vervelen. Wat je leest is een soort berusting, gewenning en de vraag wanneer de wereld weer eens ontdooit.
De winter van 1963 was in veel opzichten een absoluut unicum waarvan ik me nog steeds afvraag wat dat veroorzaakt kan hebben.
- Huizen werden vaak gestookt op kolen en de kolenprijs was enorm opgelopen, net als de energieprijs van alles;
- Groentes waren bijna niet te betalen zo duur (advertentie voor een stronk andijvie: nu slechts fl. 0,90 - wat in die tijd een vermogen was voor wat groente). Een DAF kostte indertijd fl. 4995,-- overigens. Had je wel een luxe versie;
- Men was het winterweer he-le-maal zat. De krant (locaal) spreekt van permanente aanvoerproblemen met stookolie omdat de Oude Rijn hier al maanden potdicht gevroren zat. Het animo voor schaatswedstrijden was laag, en 'the usual suspects' wonnen het toch wel;
- De mensen snákten echt naar wat warmer weer. Er was nog geen centrale verwarming en zowat drie maanden lang in een ijsbed stappen, altijd koude voeten en steeds ijsbloemen op de ramen gaat op enig moment behoorlijk vervelen. Wat je leest is een soort berusting, gewenning en de vraag wanneer de wereld weer eens ontdooit.
De winter van 1963 was in veel opzichten een absoluut unicum waarvan ik me nog steeds afvraag wat dat veroorzaakt kan hebben.
Bericht laatst bijgewerkt: 28-12-2012 15:12
Alles kan. Elke keer weer. Gratis Weerwoord-download: Boek: De Gruwelijke Winter
