Terwijl de laatste sneeuwrestjes hier langzaam aan wegsmelten heb ik eens tijd om terug te blikken op de afgelopen 14-daagse. Een periode die toch wel vrij uniek voor hier in het westen des landes. Niet zozeer de koude was impressionant te noemen, maar de constante aanwezigheid van een sneeuwdek van meer dan 10cm deed het hart van menig winter/sneeuwliefhebber gedurende deze 2 weken harder slaan.
Een overzichtje:
De eerste sneeuw viel hier in de nacht van 11 op 12 januari, vrij constante lichte sneeuwval die hier in Nazareth voor een dekje zorgde van 2cm.
In Zwevegem, bij mijn vriendin was er duidelijk meer gevallen, daar zo'n 4cm, tijd dus voor een wandeling bij zonsondergang:
Dan werd het tijd voor het echte werk, de eerste werkdag verliep in eerste instantie droog, maar tegen een uur of 9 's avonds begon het echt los te gaan. Het hield op met licht te sneeuwen, en in de plaats kregen we matige tot met momenten hevige sneeuw, aangewakkerd door een stevige wind uit het zuiden.
Het zicht bedroeg soms maar 100m (daardoor was het moeilijk om de focus te vinden tijdens het fotograferen...:p)
Uiteindelijk hield het om middernacht op met sneeuwen, goed voor een laag van 10-12cm sneeuw, waarvan dus 8-10cm vers.
Het sneeuwbultentijdperk was toen aangebroken
In de loop van dinsdag keerde het laagje nog eens op zijn stappen terug en zorgde hierbij voor nog een extra 2-3cm sneeuw, in totaal lag er nu gemiddeld zo'n 13cm. Tijd dus voor een winterse landelijke middagpauzewandeling.
De voortuin zag er intussen zo uit:
Daarna volgde waarschijnlijk één van de mooiste dagen van de periode. Na een koude ochtende bij -11,7°C scheen de zon de hele dag uitbundig. Tijd dus om tijdens de middagpauze opnieuw het kantoor te verlaten en te genieten
Op de koop toe werd ik bij de terugrit naar huis nog getrakteerd op een prachtige zonsondergang.
Op donderdag volgde er een ijskoud dag met een Tx van -6°C, waarbij het de hele dag mistig bleef. En alles werd opeens wit.
Vrijdag volgde een vrij sombere derde ijsdag, vanaf zaterdag werd het terug interessanter aangezien het sneeuwdek in de loop van de nacht terug wat aangedikt werd door een cm verse sneeuw, desondanks stagneerde de sneeuwhoogte wat op 8 à 9cm. Dichter bij de Franse grens in Zwevegem was er in de loop van de nacht toch zo'n 2cm gevallen.
Maar de interessantste dag was toch zondag, het begon toen al in de ochtend licht tot matig te sneeuwen bij een stevige bries uit het oosten met de nodige transportkou, hierdoor kwam het kwik niet hoger dan -3,3°C uit. Het sneeuwde vrijwel de hele dag door, goed voor een 7-tal cm verse sneeuw, nu lag er een echt volwassen dek van ruim 15cm, prachtig.
De eerste langlaufers werden zelfs gesignaleerd.
In de velden was er soms zelfs sprake van een complete white-out.
De wind zorgde ook voor de nodige sneeuwverstuivingen, altijd leuk om zien.
De evolutie van de voortuin.
Helaas bleven de temperaturen in de loop van zondagnacht stijgen waardoor het kwik tegen de ochtend al rond het vriespunt schommelde. De maandag was dus een dag om snel te vergeten waarbij de temperatuur tot 1,9°C steeg en de sneeuw inklinkte tot zo'n 12cm.
Dan maar over naar dinsdag, opnieuw werd het toen warmer dan verwacht maar door de negatieve dauwpunten bleef de sneeuw in de schaduw mooi geconserveerd, nog steeds goed voor een sterk opgevroren laag van 11-12cm. Een prachtige dag, opnieuw afgeloten met een prachtige zonsondergang.
Die nacht gingen we terug de diepvriezer in voor de laatste serie ijsdagen van de winterperiode. Woensdag was een bewolkte mistige dag, maar op donderdag brak het wolkendek open en dit vertaalde zich ook in lagere minima, donderdag werd het in de ochtend -9,4°C en vrijdag zelfs -12,4°C, de derde strenge nachtvorst.
Tussendoor nog een mooie zonsondergang op donderdag.
En hiermee zijn we al aanbeland bij de laatste winterse dag van wat waarschijnlijk één van de mooiste winterperiodes moet zijn uit mijn nog vrij jonge leven.
De laatste stuiptrekkingen van de winter vonden afgelopen zaterdag plaats en begonnen in het Kortrijkse met de nodige miserie, de eerste neerslag viel er als regen, en dat bij -3°C. Dit zorgde voor de nodige problemen op de weg, en bij mijn terugrit naar huis, zo'n 30km kwam ik 3 ongevallen tegen op de autosnelweg.
Verder naar het noorden ging de regen dan ook terug over in sneeuw en viel er voor de laatste keer nog zo'n anderhalve cm van het witte goud. Hierdoor kwam de totale sneeuwhoogte terug uit op 13cm, plaatselijk meer.
Zondag was het over met de pret, en met behulp van 8mm lauw water trok het sneeuwdek zich snel terug.
Een overzichtje:
De eerste sneeuw viel hier in de nacht van 11 op 12 januari, vrij constante lichte sneeuwval die hier in Nazareth voor een dekje zorgde van 2cm.
In Zwevegem, bij mijn vriendin was er duidelijk meer gevallen, daar zo'n 4cm, tijd dus voor een wandeling bij zonsondergang:
Dan werd het tijd voor het echte werk, de eerste werkdag verliep in eerste instantie droog, maar tegen een uur of 9 's avonds begon het echt los te gaan. Het hield op met licht te sneeuwen, en in de plaats kregen we matige tot met momenten hevige sneeuw, aangewakkerd door een stevige wind uit het zuiden.
Het zicht bedroeg soms maar 100m (daardoor was het moeilijk om de focus te vinden tijdens het fotograferen...:p)
Uiteindelijk hield het om middernacht op met sneeuwen, goed voor een laag van 10-12cm sneeuw, waarvan dus 8-10cm vers.
Het sneeuwbultentijdperk was toen aangebroken
In de loop van dinsdag keerde het laagje nog eens op zijn stappen terug en zorgde hierbij voor nog een extra 2-3cm sneeuw, in totaal lag er nu gemiddeld zo'n 13cm. Tijd dus voor een winterse landelijke middagpauzewandeling.
De voortuin zag er intussen zo uit:
Daarna volgde waarschijnlijk één van de mooiste dagen van de periode. Na een koude ochtende bij -11,7°C scheen de zon de hele dag uitbundig. Tijd dus om tijdens de middagpauze opnieuw het kantoor te verlaten en te genieten
Op de koop toe werd ik bij de terugrit naar huis nog getrakteerd op een prachtige zonsondergang.
Op donderdag volgde er een ijskoud dag met een Tx van -6°C, waarbij het de hele dag mistig bleef. En alles werd opeens wit.
Vrijdag volgde een vrij sombere derde ijsdag, vanaf zaterdag werd het terug interessanter aangezien het sneeuwdek in de loop van de nacht terug wat aangedikt werd door een cm verse sneeuw, desondanks stagneerde de sneeuwhoogte wat op 8 à 9cm. Dichter bij de Franse grens in Zwevegem was er in de loop van de nacht toch zo'n 2cm gevallen.
Maar de interessantste dag was toch zondag, het begon toen al in de ochtend licht tot matig te sneeuwen bij een stevige bries uit het oosten met de nodige transportkou, hierdoor kwam het kwik niet hoger dan -3,3°C uit. Het sneeuwde vrijwel de hele dag door, goed voor een 7-tal cm verse sneeuw, nu lag er een echt volwassen dek van ruim 15cm, prachtig.
De eerste langlaufers werden zelfs gesignaleerd.
In de velden was er soms zelfs sprake van een complete white-out.
De wind zorgde ook voor de nodige sneeuwverstuivingen, altijd leuk om zien.
De evolutie van de voortuin.
Helaas bleven de temperaturen in de loop van zondagnacht stijgen waardoor het kwik tegen de ochtend al rond het vriespunt schommelde. De maandag was dus een dag om snel te vergeten waarbij de temperatuur tot 1,9°C steeg en de sneeuw inklinkte tot zo'n 12cm.
Dan maar over naar dinsdag, opnieuw werd het toen warmer dan verwacht maar door de negatieve dauwpunten bleef de sneeuw in de schaduw mooi geconserveerd, nog steeds goed voor een sterk opgevroren laag van 11-12cm. Een prachtige dag, opnieuw afgeloten met een prachtige zonsondergang.
Die nacht gingen we terug de diepvriezer in voor de laatste serie ijsdagen van de winterperiode. Woensdag was een bewolkte mistige dag, maar op donderdag brak het wolkendek open en dit vertaalde zich ook in lagere minima, donderdag werd het in de ochtend -9,4°C en vrijdag zelfs -12,4°C, de derde strenge nachtvorst.
Tussendoor nog een mooie zonsondergang op donderdag.
En hiermee zijn we al aanbeland bij de laatste winterse dag van wat waarschijnlijk één van de mooiste winterperiodes moet zijn uit mijn nog vrij jonge leven.
De laatste stuiptrekkingen van de winter vonden afgelopen zaterdag plaats en begonnen in het Kortrijkse met de nodige miserie, de eerste neerslag viel er als regen, en dat bij -3°C. Dit zorgde voor de nodige problemen op de weg, en bij mijn terugrit naar huis, zo'n 30km kwam ik 3 ongevallen tegen op de autosnelweg.
Verder naar het noorden ging de regen dan ook terug over in sneeuw en viel er voor de laatste keer nog zo'n anderhalve cm van het witte goud. Hierdoor kwam de totale sneeuwhoogte terug uit op 13cm, plaatselijk meer.
Zondag was het over met de pret, en met behulp van 8mm lauw water trok het sneeuwdek zich snel terug.
