Er worden 3 technieken gebruikt:
1. een techniek dat een verstoring op de wind, temperatuur en luchtdruk bewerkstelligt. Deze verstoring is zo ingesteld dat het een maximale impact bereikt op +2 dagen. De computationele kost van deze methode is hoog zodat er op een lage resolutie gerekend dient te worden (T42 => ongeveer 500 km op 500 km roostercellen).
2. deze verstoring worden gewijzigd in een tweede stap door data-assimilatie. Er wordt een ensemble gemaakt door licht gewijzigde waarden van observaties, temperatuur boven de zee en stochastische fysica te gebruiken.
3. als laatste wordt ook model onzekerheid geïntroduceerd d.m.v. 2 verstoringstechnieken. Een eerste is de 'stochastische fysica' die een willekeurige aanpassing van de fysische parameterisatie schema's (bv. convectie en dergelijke) bewerkstelligt. Een tweede is de 'stochastic backscatter'.
Uiteindelijk worden deze technieken apart toegepast en later opgeteld en dit zowel voor het N-halfrond, het Z-halfrond en de Tropen. Deze totale afwijking wordt later gewijzigd door een Monte Carlo simulatie die uiteindelijk 25 globale verstoringen maakt. Deze 25 verstoringen worden dan omgekeerd (gespiegeld) om tot de 50 leden van het EPS te komen. Door deze spiegeling zijn er zijn dus 'anti-symmetrische' leden. Lid 1 is een spiegeling van lid 2, lig 3 is een gespiegelde versie van lid 4 enz...
Bron
Quote selectie