Over projectie en Bracknellkaart en geostrofische wind
Bericht van: Marcus ( Sleidinge ) , 04-11-2004 15:30
Deze morgen heeft Johan H een stukje geschreven over de projectie van kaarten.
Aangezien dit een beetje mijn vakdomein is wil ik daar toch eventjes verder op ingaan.
Op de Bracknell-kaart staat er linksbovenaan (zie ook figuur 3) een rechthoekje met daarin vermeld "polaire stereografische projectie".
Hoe deze tot stand komt zie je op figuur 1.
Het is een bekend gegeven dat een boloppervlak niet zomaar te projecteren valt op een plat vlak. Afhankelijk van wat men met een kaart wil bereiken zal men kiezen uit één van de vele projectiemethoden.
De stereografische polaire projectie wordt veel gebruikt om een deel van de wereld voor te stellen dat nogal een lange oost-westcomponent heeft. Er zijn nog een aantal voordelen aan verbonden maar dat laat ik even buiten beschouwing.
Bij een SP-proj. projecteert men vanuit de zuidpool naar een plat vlak dat raakt aan de Noordpool (zie fig 1).
Een gevolg daarvan is dat de afstand tussen de parallelcirkels niet meer gelijk blijft maar geleidelijk aan toeneemt naarmate men zich verwijdert van de Noordpool. Je ziet op figuur 2 trouwens d afstand tussen de cirkels toenemen. De parallelcirkels op een aardbol liggen nochtans even ver van elkaar, per graad is dat ongeveer 111 km.
Aangezien de afstand dus toeneemt naar de evenaar toe zal de oppervlakte van landen die op lagere breedte liggen (Spanje bijvoorbeeld) te groot voorgesteld worden tov van landen met hogere breedteligging (Finland bijvoorbeeld).
Dit is het omgekeerde dus van wat de meest gebruikte projecties laten zien van de wereld.
Voor dit laatste gebruikt men dikwijls cilincerprojecties en die laten dan een te groot Groenland zien tov Indië bijvoorbeeld.
Bij de PS-projectie is het verschil echter niet zo groot als bij die cilnderprojecties en aanverwanten.
Wat heeft dit nu te maken met de geostrofische wind ?
Je ziet in het rechthoekje op de Bracknellkaart (zie fig 3) ook een aantal curves waarbij je de geostrofische wind kan gaan afmeten (liefst langs de breedteligging ). Je ziet de lijntjes naar het noorden toe elkaar naderen, precies omdat dit gebied kleiner is afgebeeld en de isobaren in werkelijkheid dus verder van elkaar liggen. Althans dat is de interpretatie die ik eraan geef want ik heb dit nergens anders gelezen. Dus verbeter mij als ik het fout heb.
Ook moet je bij een SP-projectie goed letten op de windrichting gezien de parallelcirkels op de kaart cirkels zijn. Een WC heeft dus een cirkelvorm.
Nu nog eens kijken wat soort projectie GFS gebruikt, maar ik vermoed dezelfde maar het zou ook een kegelprojectie kunnen zijn.
Ook dit nog, het groene rechthoekje op fig 2 is ongeveer het kaartbereik van de Bracknellkaarten.
Aangezien dit een beetje mijn vakdomein is wil ik daar toch eventjes verder op ingaan.
Op de Bracknell-kaart staat er linksbovenaan (zie ook figuur 3) een rechthoekje met daarin vermeld "polaire stereografische projectie".
Hoe deze tot stand komt zie je op figuur 1.
Het is een bekend gegeven dat een boloppervlak niet zomaar te projecteren valt op een plat vlak. Afhankelijk van wat men met een kaart wil bereiken zal men kiezen uit één van de vele projectiemethoden.
De stereografische polaire projectie wordt veel gebruikt om een deel van de wereld voor te stellen dat nogal een lange oost-westcomponent heeft. Er zijn nog een aantal voordelen aan verbonden maar dat laat ik even buiten beschouwing.
Bij een SP-proj. projecteert men vanuit de zuidpool naar een plat vlak dat raakt aan de Noordpool (zie fig 1).
Een gevolg daarvan is dat de afstand tussen de parallelcirkels niet meer gelijk blijft maar geleidelijk aan toeneemt naarmate men zich verwijdert van de Noordpool. Je ziet op figuur 2 trouwens d afstand tussen de cirkels toenemen. De parallelcirkels op een aardbol liggen nochtans even ver van elkaar, per graad is dat ongeveer 111 km.
Aangezien de afstand dus toeneemt naar de evenaar toe zal de oppervlakte van landen die op lagere breedte liggen (Spanje bijvoorbeeld) te groot voorgesteld worden tov van landen met hogere breedteligging (Finland bijvoorbeeld).
Dit is het omgekeerde dus van wat de meest gebruikte projecties laten zien van de wereld.
Voor dit laatste gebruikt men dikwijls cilincerprojecties en die laten dan een te groot Groenland zien tov Indië bijvoorbeeld.
Bij de PS-projectie is het verschil echter niet zo groot als bij die cilnderprojecties en aanverwanten.
Wat heeft dit nu te maken met de geostrofische wind ?
Je ziet in het rechthoekje op de Bracknellkaart (zie fig 3) ook een aantal curves waarbij je de geostrofische wind kan gaan afmeten (liefst langs de breedteligging ). Je ziet de lijntjes naar het noorden toe elkaar naderen, precies omdat dit gebied kleiner is afgebeeld en de isobaren in werkelijkheid dus verder van elkaar liggen. Althans dat is de interpretatie die ik eraan geef want ik heb dit nergens anders gelezen. Dus verbeter mij als ik het fout heb.
Ook moet je bij een SP-projectie goed letten op de windrichting gezien de parallelcirkels op de kaart cirkels zijn. Een WC heeft dus een cirkelvorm.
Nu nog eens kijken wat soort projectie GFS gebruikt, maar ik vermoed dezelfde maar het zou ook een kegelprojectie kunnen zijn.
Ook dit nog, het groene rechthoekje op fig 2 is ongeveer het kaartbereik van de Bracknellkaarten.
Bericht laatst bijgewerkt: 04-11-2004 15:49
