[...]
Om het topic constructief te houden een inhoudelijke vraag, hoe kan het dat zo'n depressie een vrijwel jaarlijks terugkerend fenomeen is?
Het weer heeft geen geheugen en toch is bijna precisie werk, met vrijwel elk jaar weer keurig op tijd een dergelijke depressie.
Dat wordt vaak gezegd: het weer heeft geen geheugen. Maar daar is natuurlijk niet alles mee gezegd. Ons klimaat vertoont singulariteiten die met de tijd van het jaar te maken hebben. Bepaalde stromingen hebben in bepaalde tijden van het jaar iets meer kans om op te treden.
Je ziet in de curve van de normale temperaturen kleine golfjes, zoals bij de ijsheiligen, midden juni en ook een "koudeput" rond half februari.
Dat laatste zou, veronderstellenderwijs, te maken kunnen hebben met een verzwakking van de straalstroom tegen het einde van de winter, wat ruimte zou maken voor een koudere stroming. Iets grotere kans op sneeuw en voilà: de temperatuur gaat vaker onderuit.
De straalstroom bereikt midden december een maximum, met als gevolg dat eventueel heersend kouder weer tegen de kerstdagen weer wordt opgeruimd. Kennelijk is de situatie gunstig voor ontwikkeling van een grote depressie: de kerstdepressie.
Er is op dit vlak dus wel degelijk een soort van geheugen. Als ik dat zo mag noemen, want het kan ook misverstanden oproepen. Het weer is geen mens die zich iets herinnert.
Groet,
Cees
Quote selectie