Ben het voor een flink deel wel met Dirk eens. De journalist, die als eerste iets waarneemt en dat belangrijk genoeg vindt om in een verhaal te weven, is puur door z'n woordkeuze al zeer subjectief bezig.
Immers, wat voor hem belangrijk nieuws is en als zondanig dus ook - door hem - wordt beschreven, kan voor een andere journalist iets zijn dat hooguit goed is voor onderaan in het laatste katern.
Woorden als ,,uniek", ,,nooit eerder", etc, kleuren een verhaal heel anders dan ,,Eskimo zag voor de eerste keer", etc.
Door die woordkeuze (uniek, nooit eerder) krijgt zo'n verhaal een bepaalde draagkracht. Die woordkeuze kan ook van doorslaggevende betekenis zijn of een verhaal al dan niet meegenomen wordt in een krant. Journalisten weten dat en spelen daar met hun taalgebruik bewust - of onbewust - op in.
Kop: Canadese Eskimo's doen unieke waarneming.
Kop: Wesp gesignaleerd in Noord-Canada.
Bij de eerste kop zou ik gaan lezen, bij de tweede vrijwel zeker niet.
De Telegraaf is een notoir voorbeeld.
Als het in ons land even stevig gewaaid heeft met hooguit 7 Beaufort en wat schade door windstoten komen zij met
,,Storm raast over Nederland".
Overigens....ook wetenschappelijk onderzoek staat of valt met taalgebruik. Zonder de exacte feiten geweld aan te doen, blijft het ook in wetenschappelijke artikelen mogelijk de lezer met een woordkeuze naar een bepaalde gedachtenstructuur te ,,manipuleren".
Sportjournalistiek is het ultieme voorbeeld:
Eerste zin van een wedstrijdverhaal:
,,Een belabberd spelend Ajax kreeg gistermiddag op eigen veld een terecht pak slag van Feijenoord."
Zelfde wedstrijd, andere invalshoek:
,,Hoewel Ajax gistermiddag zeker niet een van z'n beste wedstrijden speelde, was de royale zege van Feijenoord behoorlijk geflatteerd."
Ik bedoel maar....
Quote selectie