Ik denk dat mensen het, terecht, zo zien: aan sommige kaarten op langere termijn moet nog zoveel veranderen en is het ensemble zo duidelijk dat je winterweer echt op je buik kunt schrijven.
Andere kaarten zijn soms net niet ideaal, maar we zien dat ze maar een beetje moeten veranderen en je duikt de winter in. Aangezien modellen wel een exacte berekening maar geen exacte waarheid zijn is het niet onlogisch om te bedenken dat er op lange termijn rek in zit. En dus hebben de kaarten potentie, omdat ze nooit een exacte benadering van de werkelijkheid zullen zijn.
Potentie, omdat ze nooit een exacte benadering van de werkelijkheid zullen zijn.
Volgens mij is een benadering in principe niet exact. Maar afgezien daarvan: de kaarten zijn slechts een vorm van benadering en het kan de goede en de verkeerde kant op ontwikkelen. Meestal de verkeerde. Wat is dan de potentie?
Ik geef toe, het is ook wel een beetje een woordspelletje. Maar ik blijf dit spelen, omdat die overwaardering van "de kaarten" telkens terug keert.
Groet,
Cees
