Maar nu even serieus: Het is en blijft verbazingwekkend. We kijken nu al een tijdje tegen dergelijke ensembles aan en een gevoel van gewenning kan ik niet onderdrukken. Toch bekruipt me ook het gevoel dat het ergens 'niet zo hoort'. Het is niet eens nazomerweer. Bij een nazomer denk je eerder aan een periode wat later in het seizoen, als we met zijn allen al voorzichtig aan de herfst hebben geroken. Dan ineens stijgt de temperatuur weer, hebben we volop zonneschijn en kan de jas dagen achtereen in de kast blijven. Dát is voor mij nazomerweer, het liefst bij een graad of 22. In dit geval kan daar natuurlijk geen sprake van zijn.
Dit zomerweer (toegegeven: met af en toe een mindere dag) is een weerlied waar telkens een nieuw refrein aan wordt toegevoegd maar waar de melodie ons allen inmiddels zeer bekend in de oren klinkt.
Juist, daar heb je de definitie van 'indian summer' kort samengevat. Ik mis alleen nog het prachtige strijklicht op de halfkale bomen, op de voorgrond miljoenen lichtbruine verwaaiende bladeren. Met weemoed denk je terug aan de voorbije zomer. Toen ik afgelopen zaterdag door mijn postronde liep, kreeg ik tientallen spinnenwebben in mijn gezicht. Voor mij het teken dat de herfst in de pijplijn zit. Een blik op het ensemble wijst echter op hoogzomer. De balans lijkt wel volledig verdwenen. Het weerlied duurt te lang.
Quote selectie