Op weerwoord lees ik regelmatig verhalen over weerwoorders die een tick hebben om in het licht, wat buiten schijnt, sneeuw te willen zien vallen. Lantaarnpalen zijn favoriet.
In mijn ouderlijk huis hadden we een voor- en achterkamer, gescheiden door schuifdeuren.
Tijdens sneeuw was ik niet te houden, ik moest en zou zien hoe hard het sneeuwde.
Dan maar even naar de voorkamer, schuifdeuren open, snel naar het raam en door het licht van de lantaarnpaal, die voor de tuin van de buren stond, ademloos naar de vallende sneeuw kijken.
Als snel kwam er stemmen uit de achterkamer, de kachel stond in de voorkamer natuurlijk niet aan (cv hadden we toen nog niet), er kwam veel kou via de openstaande deuren.
Dit spel kon ik natuurlijk niet te vaak herhalen, dan maar naar het toilet. Via het toiletraampje kon ik iets minder zichtbaar alsnog vallende sneeuw zien in het licht van een andere lantaarnpaal.
Tijdens strenge kou plakte mijn vader dit raam dicht door het met karton af te dichten. Balen dus.
Ik gaf mij niet snel gewonnen, de brievenbus bood ook nog uitkomst..
Anno 2017: ik zit in mijn luie stoel, het overgordijn gewoon een stukje open, ik zie de sneeuw vallen in het licht van een LED lantaarnpaal. GENIETEN!
