Hier beginnen de gezinsleden weer te zuchten als ik naar het voorraam loop (ik doe dat tegenwoordig rustig, zodat het lijkt alsof ik quasi nonchalant een blik naar buiten ga werken, maar in werkelijkheid sta ik stijf van de adrenaline) en mijn kop tussen de sluitspleet van de gordijnen naar buiten duw.
Dit wissel ik af met een regelmatige loop naar de schuifdeuren aan de achterzijde, met zicht op de verlichtte achtertuin. Als het te onrustig wordt voor de mede gezinsleden loop ik naar de hal, om daar naar buiten te turen.
Overigens is mij zojuist al te kennen gegeven dat ze mij niet meer willen horen zeuren dat de afgelopen uren de temperatuur maar 0,1 C is gezakt. Belachelijk zeg! Dit is een zaak van leven of dood!
Quote selectie