Hallo Harrie,
Ik heb ook die boeken gelezen van Buisman: een rijke bron aan weersituaties!
Ik onlangs met enorme interesse gekeken naar een uitzending i.v.m. het einde van de Maya-beschaving in de 9de eeuw. Een professor geschiedenis die het einde linkte aan de enorme droogte daar had enorm veel moeite om de exacte wetenschappers te doen geloven dat zijn theorie klopte. Toeval of niet in die eeuw waren de Vikingen heer en meester en waren ze heel Europa, de Zwarte Zee en de Middellandse Zee aan het onveilig maken. Tijdens die eeuw werd het enorm koud in het noorden, zo koud dat het gevolgen had op de neerslaggebieden aan de evenaar.
De klimatologen zeiden dat het onmogelijk was dat extreem koud weer en weer aan de evenaarsgordel met elkaar in verband stonden. Doordat enkele zeer krachtige computers allerlei weersituaties konden nabootsen bleek een enorme verrassing uit de bus te komen: het steeds terugkerende regenseizoen in Yucatan (Mexico) en de evenaarsgebieden in Latijns-Amerika bleef gewoon uit, het enorm hogedrukgbied van de Azoren bleek naar het ZW richting evenaar, het Caraïbisch gebied te zijn verschoven (extreem zeldzaam). Vol ongeloof werd naar dit resultaat gekeken door het wereldje van klimatologen: theoretisch werd dit onmogelijk geacht. Maar de historicus had geluk toen geologen een meer in Yucatan aan het onderzoeken waren en het klimaat van de regio wouden bestuderen aan de hand van bodemafzettingen. En wat bleek in de 9de eeuw was een droogte voorgekomen die in de laatste 7000 jaar nog niet had plaatsgevonden. Vooral de zware O³-moleculen en de gipsachtige afzettingen op de bodem waren het onomstotelijke bewijs dat extreem koud winterweer in het noorden en droogte die het einde betekende van de Mayabeschaving van toen met elkaar verband hielden. Dus zo zie je maar, klimatologen zijn vaak al in het ootje genomen door de enorme veerkracht van weersituaties. Ik heb altijd het weer voorgesteld als een soort weegschaal waar heel wat factoren een rol spelen en volgt het weer niet altijd de theorie (daarom ook die foutenmarge steeds in de weercomputers). Ik was heel erg opgetogen (ik ben zelf geschiedenisleraar) van deze reportage: exacte wetenschappers geven soms het gevoel dat ze onfeilbaar zijn, maar ze zijn het niet!
Wat velen niet weten is dat zware weerfenomen zoals droogte, overstromingen altijd voorafgingen aan toonaangevende revoluties (de Franse Revolutie bv. gevolg van de extreem koude winters en natte zomers), de pest (enorme overstromingen in het leefgebied van bepaalde rattensoorten uit Centraal-Azië weken massaal uit naar het gebied rond de Zwarte Zee en de Kaspische Zee), enz. We staan er soms niet altijd bij stil maar het weer heef altijd een enorme impact gehad op de geschiedenis van de mensheid. Want dat is het enige wat de mens niets aan kan veranderen: extreme droogte gedurende decennia, overstromingen die ieder jaar terugkeren, extreem koude of hete zomers, enz. Elke maatschappij buigt voor het weer. Het grote bewijs van de nietigheid van de mens.
Als er mensen geïnteresseerd zijn in relatie weer en historische gebeurtenissen wil ik gerustenkele afleveringen maken maar enkel als er interesse is natuurlijk.
Vele groetjes,
Christophe
Quote selectie