Ik kan me van vroegere winters als kind zijnde (ik ben van 1957) herinneren die ijsbloemen van onder tot boven op de ramen omdat er geen verwarming was boven en nog enkel dik glas en als het dan een keer niet tot helemaal bovenin dicht zat met ijsbloemen je dacht: Oh, jé, het gaat toch niet minder vriezen.
S’avonds zette ik een kopje water buiten en de volgende morgen helemaal massief tot ijs bevroren.
Naar bed met een metalen kruik kokend heet water en een sok er om heen, wat een tijden zeg.
1963 is intussen wel erg ver weg! Die ijsbloemen hebben natuurlijk ook te maken met meer vocht in huis. Bij iedere vorst ging ik regelmatig kijken of er al bloemen op de ruiten zaten. En zeker in 63: het was een fenomeen.
Herinner jij je ook een plakkerig metalen handvat van de keukendeur als je vochtige handen had? Bij -8 en lager heb ik dat meegemaakt: je vroor bijna vast!
Overigens heb ik meer kou op een slaapkamer meegemaakt in 69-70. Ik sliep als student op een zolderruimte. Daar was ook een wasbakje, met uiteraard alleen koud water. Ik heb het meegemaakt dat er in de ochtend ijs in lag. Kon wel goed tegen die kou en had na verhuizing rond 1 april veel meer moeite met slapen op een warme kamer. Misschien herinner jij je ook dat de winter van 69-70 koud en lang was, tot begin april was het ver onder normaal. Van een slaapkamer met 6 graden naar één met 19 graden (moderne studentenflat) is wel een overgang.