Ik was toen vier jaar, we gingen naar de kleuterschool. Maar na de dooiperiode van begin januari zijn we twee weken of zoiets thuisgebleven, omdat het geen doen was om te lopen over de weer opgevroren trottoirs met voetstappen in de sneeuw, en dat verijsde dan. Dat kan ik me nog herinneren, dat we vanaf eind januari dagelijks daaroverheen liepen. Mijn moeder had er zelf haast de meeste moeite mee.
Was dat in Rotterdam? Ik herinner mij (in Voorburg) dat het wel lastig was maar niet ondoenlijk. Maar misschien bleef mijn moeder ook wel zo veel mogelijk thuis. Wij gingen gewoon naar school, op de fiets. Achteraf realiseer ik me dat voor veel mensen de problemen veel groter waren dan voor ons: een betrekkelijk nieuw bovenhuis, geen problemen met kolenvoorraad, geen sneeuwstormen zoasl in het noorden en sowieso minder wind in de stadse omgeving. Ons drinkwater kwam uit Den Haag: uitstekend water.
Wel 10 weken bijna non-stop sneeuw op straat (een kleine onderbreking later in de winter) en de normale ongemakken.