Bedankt om het op te merken, bug zit er nog in blijkbaar
Van 25 naar 10, van 10 naar 3 en uiteindelijk helemaal niets. De weergoden hebben vandaag nog maar eens getoond dat ze niet zomaar in hun kaarten laten kijken waardoor een weersvoorspelling, zelfs na meerdere keren te zijn bijgesteld, meestal op een ontgoocheling of opluchting uitdraait. Toch is alle hoop op het verwachte sneeuwdek nog niet helemaal verzwonden, want vanuit het noorden is nog een sneeuwzone aan het afzakken in onze richting en misschien dat deze vannacht nog enkele centimeters zal achterlaten. Maar nu terug naar het weer vandaag: het was een betrokken dag met erg lage temperaturen tussen -1,4 en 2,2 graden waarbij een gure zuidwester tot 42 km/h de gevoelstemperatuur flink naar beneden joeg. De sneeuw die gisteren viel bleef vandaag gedeeltelijk liggen en werd met mondjesmaat aangevuld door een weinig poedersneeuw die af en toe naar beneden dwarrelde, maar de hoeveelheden zijn te verwaarlozen. Enkel in de voormiddag ging het gedurende een halfuurtje iets harder sneeuwen. Rond de middag liet zich tijdelijk een water (of ijs)zonnetje zien maar deze was geen lang leven beschoren. Naar de avond toe zijn er terug meer perioden van lichte sneeuwval terwijl de temperatuur het vriespunt reeds dicht genaderd is. Hoewel het morgen zal droger worden na de middag, lijkt er vanaf vrijdag verse sneeuw klaar te liggen, maar met de stroming die vanover de 'warme' noordzee komt en de krachtigere maartzon is het zeer de vraag of deze vlokjes het in vaste toestand tot in Malderen zullen volhouden...
Van verse sneeuw bleven we voorbije nacht inderdaad gespaard. In ruil kregen we brede opklaringen waardoor het kwik weer een flinke duik kon nemen zodat we haar vanochtend op -1,7 graden terugvonden, en dit bij een lichtbewolkte hemel waarin de zon volledig haar gang kon gaan. Door haar toenemende krachten was ze ook in staat om de atmosfeer te destabiliseren en zo vormden zich na de middag steeds meer stapelwolken die zich op veel plaatsen konden ontwikkelen tot het buienstadium. Buien is misschien wat veel gezegd, voor Malderen althans, want de neerslag bleef beperkt tot een paar afzonderlijke sneeuwvlokjes die af en toe neerdwarrelden. Later, toen de zon er haar ronde had opzitten, verdween de thermiek geleidelijk en bleven we op deze locatie van verdere neerslag gespaard. De maxima deden het redelijk goed vandaag, we haalden 6,1 graden, maar de sneeuwresten hielden vrij goed stand door de vrij droge lucht en de overeenkomstige dauwpunten die beneden het vriespunt bleven. Sneeuw die smolt, verdampte gedeeltelijk door blootstelling aan de tot 31 km/h aanwakkerende noordwestenwind (piekwnelheid uit zuidwesten) en bevroor daardoor opnieuw, althans in de schaduw. Komende nacht kan het opnieuw tot lichte vorst komen, maar een naderende depressie en bijhorende bewolking zullen de nachtelijke afkoeling afremmen waardoor het zeker niet verder dan die lichte vorst zal komen. De neerslagzones blijven echter grotendeels ten zuiden van ons waardoor morgen weliswaar ten prooi kan vallen aan middelhoge bewolking (waarschijnlijk Altostratus en Altocumulus) maar de neerslag beperkt blijft tot lichte sneeuwval. Het zuidoosten van het land lijkt echter wel de volle laag te gaan krijgen en kan men zich verwachten aan zo'n 17 cm verse sneeuw in de provincie Luxemburg. Malderen zal het met ongeveer een honderste hiervan moeten doen: hooguit 1,7 mm. Wel moeten we rekening houden dat een geringe verschuiving van het trajekt van deze depressie aanzienlijke veranderingen hierin kan veroorzaken.
De heldere en windstille nacht heeft onvermijdelijk tot vorst geleid waardoor we in een witberijpte wereld ontwaakten bij -3,2 graden. Gelukkig is de zon in deze tijd van het jaar reeds vrij krachtig, en zodra ze goed en wel boven de horizon was geklommen, ontdooide alles in sneltempo. In de zon en uit de wind was het aangenaam toeven, maar de aangevoerde lucht was nog tamelijk vochtig waardoor nieuwe bewolking niet lang kon uitblijven. Deze werd kort voor de middag zichtbaar toen er stapelwolken werden gevormd die zich vanuit het noorden en oosten over het land gingen uitbreiden. In Malderen bracht dit geen verdere gevolgen mee, en spreidden ze zich uit tot Stratocumulusveldjes die tijdens hun hoogtepunt ongeveer 4/8 van het luchtruim bedekten. In Nederland ging het er allemaal net iets onstabieler aan toe, en werden er buien gevormd die plaatelijk erg pittig waren met flink wat hagel. De buien hadden de neiging om zich in 'straten' te organiseren, zodat de plaatsen die eenmaal door de buien werden geraakt, zich konden verwachten aan een hele reeks nieuwe buien. Wie zich tussen twee buienstraten in bevond, kon dan weer de ganse dag genieten van droog en zonnig weer, voor zover de buienwolken de zon niet afschermden tenminste. In het zonnige en droge Malderen warmde het op tot 11,4 graden, terwijl de convectiestromingen wat wind veroorzaakten, goed voor snelheden tot 27,4 km/h uit noordelijke richtingen. Eens de avond viel, deed het kwik echter hetzelfde doordat de bewolking oploste, de wind afzwakte en de afkoeling vrij spel kreeg. Aan de grond vroor het reeds een paar uur na zonsondergang, en omstreeks 21H30 dook ook het kwik 'eronder' zodat we het etmaal eindigden bij lichte vriestemperaturen rond -1 graden. Vermits de buien het niet zo op Malderen begrepen hadden, bleef het neerslagtotaal aan de lage kant met 0,0 mm
(Nepal) Vanochtend is de zon er dan toch nog doorgekomen en konden we terug van brede opklaringen genieten waarbij we voor het eerst de Nepalese zonnestralen konden zien en voelen. Toch was het nog niet de echte diepblauwe hemel waarvoor het gebied in deze tijd van het jaar bekend staat door toedoen van sluierwolken en nevel. Echt stabiel was het ook niet want we kregen al snel Altocumulus floccus bewolking te zien als eerste verklikker van potentieel onweer. Kort daarop werden er stapelwolken gevormd die flink uitgroeiden en uiteindelijk het onweerstadium bereikten. De buien bleven echter netjes buiten de grenzen van Kathmandu en we kregen slechts een schampschot met enkele druppels mee. Door het luidruchtige verkeer ging het onweer dat vooral ten westen van ons zat voor de meesten onopgemerkt voorbij. De buien stierven tijdens de avond af al kregen we nog geruime tijd flinke stapelwolken te zien. Nu kleurde de bovenoucht wel diepblauw en deed het erg zomers aan met de krachtige hooggebergtezon. Toen deze onder was koelde het echter razendsnel af en was er al snel niets meer te merken van de zomersfeer die er zonet nog hing.