Dit doet me denken aan Mark Schatz. Mark Schatz ontmoetten wij in Jakoetsk in juli 2010 in het Permafrost-centrum aldaar. Hij ontving ons, langskomende toeristen, heel aardig : hij gaf ons een ondergrondse excursie naar de zone waar het permanent -8 is.
Op de vraag hoe je -60 ervaart was het antwoord: als je spuugt val je speeksel als ijs op de grond!
Overigens had hij rare iedeeën over de opwarming. Ook in oost-Siberië waar het inmiddels een handvol graden is opgewarmd wordt door sommigen nog getwijfeld aan de oorzaak.
Geheel buiten de orde van deze draad: mijn vriend Jan en ik werden overal in Rusland heel vriendelijk en gastvrij behandeld. Wij wandelden zo maar het permafrost-instituut binnen en kregen binnen 5 minumten contact met Mark Schatz, en een excursie. Een museum in Jakoetsk organiseerde voor ons een speciale rondleiding. Hetzelfde gebeurde ons in het Dostojewsky-museum in Omsk. Een paar vrouwen die wij in de trein van Chabarovsk naar Neryungri ontmoetten, organiseerden voor ons een rit met een taxibus van Neryungri naar Jakoetsk. Dat was trouwens een verbijsterende rit over 800 km over een half verharde en sterk stuivende weg. Een jonge gast uit Jakoetsk (danser die naar huis terug keerde vanuit Harbin in China), regelde voor ons onderdak in Jakoetsk, via zijn ouders aldaar. Niet gratis, maar wel goedkoop en gladjes geregeld. Zeker in Sacha (Jakoetië ) waren de mensen heel open en bereid je te helpen. Nog een voorbeeld: in de draagvleugelboot van Jakoetsk naar Lensk, over de Lena, zouden we onderweg de spectaculaire rotspartijen, Lensky Stolby, gaan zien. Wij waren echter door het vroege opstaan, om plm 4 uur, slaperig geworden weer in slaap gevallen in onze stoelen. De stewardess kwam ons wekken toen het zo ver was!
Groet,
Cees