Heel wat anders dus dan de meesten in bvb een luchthaven van Moskou, waar ik als beleefd wachtende bij de infobalie daar nu nog stond als de dame me in kwestie niet op mijn beurt had geholpen, want wie daar het meeste lawaai maakt krijgt voorrang. En zelfs dan: terwijl ik uitleg wat het probleem is werpen anderen zich vol geweld naast me en roepen luid wat ze kwijt moeten.
Ik heb dat soort toestanden niet meegemaakt. Op Domodedovo werden we door een official zelfs vriendelijk geholpen om onze zitplaatsen te veranderen in voor ons positieve zin.
Er gebeuren natuurlijk ook gekke dingen in Rusland. In ruim drie weken hebben wij die wel meegemaakt, maar nooit erg storend of opvallend onbeleefd. Loketten is een speciaal verhaal. Die zijn nodig en vragen al je gegevens, zoals paspoornummer, als je een treinkaartje wilt kopen. Het loket kan zo maar voor je neus sluiten als je lang gewacht hebt en de tijd van pauze is aangebroken. Ik denk dat de Rus daar wel aan gewend is en dat lijdelijk ondergaat. Wij vonden, mede omdat we tijd in overvloed hadden, vooral komisch.