Nee, ik bekijk het anders.
Als liefhebber van echt winterweer verlang ik ook zeker naar sneeuw, duurvorst etc. Maar geboren in 1990 en maar enkele koude winters echt bewust meegemaakt heb ik inmiddels geaccepteerd dat echt winterweer voor mij hier in Nederland geen simpele zaak is.
Wat ik wel doe, is proberen het beste er van te maken. Door mijn werk als fotograaf ben ik bij bepaalde weertypes getriggerd om lekker naar buiten te gaan, foto's te maken en te genieten van de elementen op de momenten dat ze er zijn.
De sneeuwsituatie van december 2017 was zo'n prachtig voorbeeld. Dagenlang heb ik lekker buiten rondgestruind. Ik ben daarna al tevreden voor een tijdje.
En als het hier in Nederland niet wil lukken, dan rijden we vaak eenmaal per winterseizoen een dagje naar Winterberg als er een mooi tapijtje ligt. En voor volgend jaar winter staat Scandinavië op de planning. Dat is ook een lang gekoesterde wens van mij en mijn vriendin.
Als laatste wil ik toevoegen dat door alle ellende die ik vanwege mijn werk als persfotograaf zie, ik ook besef dat we gewoon het beste moeten maken van datgene wat wij voorgeschoteld krijgen. Sommige ernstig gewonden na ongevallen bijvoorbeeld kunnen niet meer genieten van die ene regenboog na een buitje of een simpele maar prachtige zonsopkomst met wat mist in de ochtend. Ik kan dat gelukkig nog wel. En dus geniet ik ook van die kleine dingen. Lekker uitwaaien in de polder tijdens de middagwandeling. Er zijn genoeg mensen die dat niet meer kunnen. Koester dat soort dingen in plaats van ze te vervloeken.
Geluk zit 'm er bij in ieder geval niet in of de pluim slechter of beter is geworden. Tuurlijk, ik vind er soms wel iets van, maar het verpest mijn dag niet. Er zijn genoeg andere dingen waar je je op kunt focussen in het leven. Niet enkel die lijntjes in een grafiek... en daar dan je humeur door laten verpesten.
