Erg mooi verwoord en ik sluit mij aan bij dit gevoel

Ik herken heel veel dingen die je schrijft. Als 42jarige heb ik als kind alleen herinneringen vanaf 1980 en verder, maar er is wel degelijk veel veranderd. Hoe vaak heb ik als kind mijn ouders niet gevraagd om te emigreren naar de Alpen of zomaar enkele middelgebergtes in Duitsland omdat ik strontjaloers was "dat daar altijd sneeuw lag". 
Mijn oudste broer heeft heel lang in de VS gewoond en ik werd ook toen jaloers als een kind omdat hij me verhalen vertelde over gigantische sneeuwstormen en noem het maar op. 
Ook ik neem nu vaker bewust afstand van het blindstaren op weermodellen die steeds weer voor teleurstellingen en negatieve gevoelens bij me zorgen omdat ze me niet bieden wat ik zou willen. In plaats daarvan probeer ik meer te genieten van alles wat actueel gebeurt en dat ook te blijven zien. Het gras is bij de buren altijd groener, dat geldt volgens mij alleen als je nooit tevreden bent met wat je hebt, waardoor je de mooie dingen om je heen ook niet meer zult waarnemen. Ook dit is geen kritiek of aanval op wie dan ook hier, maar ik merk wel dat ik hier dagelijks dingen terug lees die ik zelf ook zou hebben geschreven in de tijd dat ik nooit tevreden was met wat ik had.