Als je naar zachte winters in het verleden kijkt dan zie je inderdaad dat het steeds 'net niet wil lukken', dat steeds de zachte oplossingen winnen. Nogal wiedes, het waren namelijk zachte winters! Als ik vaak achter elkaar met een dobbelsteen gooi, blijkt het gemiddelde der worpen steeds rond drie te liggen. Je zou dan kunnen zeggen: de dobbelsteen streeft steeds naar evenwicht, namelijk het getal drie. Die stelling gaat echter alleen op als je naar het verleden kijkt: als je vaak achter elkaar lage worpen hebt gegooid, wordt daarmee de kans op een getal groter dan drie in de toekomst helemaal niet groter. Net als dit is de postma-doctrine typisch weer een stelling die in het verleden altijd uitkomt, maar tegelijk niets zegt over de toekomst.
