Behalve deze woorden: ik ben 't er mee eens. Volledig. Het is om zeep wat mij betreft en gewoon finaal naar de botten. Verder zegt mijn voorgevoel al vier maanden, sinds het 'voorlopige einde van de zomer 2018', oktober 2018 dus: 'dit komt volgend jaar terug'. Et voilà. De zuidwestcirculatie is herleid tot quasi onbestaand gepruttel. Ik hoop dat ik zo mis ben (oeps, Katya
). Gevalletje 'vije meningsuiting' dan maar...
Ik begrijp je titel niet helemaal, niets zeggen betekent toch niets zeggen? Hierboven zeg je genoeg. Nogal paradoxaal.
Dat is het 'm nu net. Contradictie wordt zoiets genoemd. Of mag vrijheid in bewoording niet meer? Het uitspreken van voorkeuren en het bewieroken van weer eens bovennormaal weer mag dus. Als jij dat mag, dan mag ik het tegenovergestelde ook.
.