Ik vergeet het ook nooit meer.

Dinsdagavond zat ik eerst nog buiten. Het was erg zwoel. Zo'n 27 graden en een dauwpunt dat uiteindelijk tot 19.5°C opliep. Als ik in huis kwam gaf dat het gevoel alsof je in een door een airco gekoelde ruimte stapte. Rond 21 uur kwam er wel een heel erg donkere lucht opzetten en ik zag al wat oranje flitsen in de verte. Ik zei nog 'we moeten naar binnen want dat ziet er niet goed uit'. Alles geëvacueerd. Mijn twee katten lagen nog maf te wezen op het gras. Ik ben mijn telefoon gaan halen om een filmpje te maken van de aanstormende lucht. Ik heb spijt dat ik niet ben blijven staan filmen. Op een gegeven moment kwam er een ongelooflijk razend geluid in de verte dichterbij. Ik dacht dat het twee dingen konden zijn: hagel of felle wind. Ik riep op mijn katten. Toots was vrij snel binnen, heeft schrik van onweer maar Milo, die bleef liggen. Ik heb hem naar binnen geschreeuwd . Ineens kwam die windvlaag aanzetten. Terwijl de omheining heen en weer rammelde stoof Milo eindelijk binnen. De coniferen van de buren plooiden bijna dubbel. Ik zag die omheining al in gedachten de geest geven, kat weg. Ik heb na de eerste windvlaag wel een filmpje kunnen maken. Maar ik trilde op m'n benen. Bij de buren zijn pannen naar beneden gekomen. Onderweg naar het werk ben ik complete boomkruinen tegengekomen, takken, reclameborden, verkeersborden. Het was echt niet normaal. Dat geluid vergeet je inderdaad nooit meer. Het was een fameuze downburst. Echt een valwind. Alles werd naar beneden gedrukt. Een bouwkraan iets verderop heeft gedurende die windvlaag wel alle hoeken van de horizon gezien. Zoiets staat altijd 'los' anders loopt het mis. Qua regen viel het tegen. 3 mm. Ook een straffe onweersneus van zo'n 3-4 hPa. Vannacht viel er 31 mm. Daar ben ik wel blij mee. Maar die wind hoef ik ooit nooit meer te horen. Dat er bladeren aan de bomen hangen heeft, denk ik, het 'auditief' aspect beïnvloed.