Ik weet niet waar iedereen het blijft halen met die extremen. Ze zijn op zich wel eens 'leuk', eenmalig of zo. Gewoon om eens mee te maken maar om d'r nu op zitten te kicken als een keeshondje met een veel te groot bot (dat ie van z'n leven niet kan opeten...). Nee. En overvloed aan extremen zijn er nu heel duidelijk. Je wordt haast 'extremenmoe'. Dat er dan meteen 'meer' en 'nog meer' wordt geroepen kan en wil er bij mij niet in. Of als de zon wat dreigt te 'versluieren' (o wat een ramp) door saharazand, nog veel minder. Zeker als zowat 75% van de bevolking (ja, zeker) zit te wachten op leefbare temperaturen. Daar denken we even lekker niet aan. De extremen, de te warme temperaturen, vliegen je om de oren. Er gaat geen maand voorbij zonder een datumrecord in positieve (roept bij mij weerstand op maar is helaas niets aan te doen) zin. Geen maand. Als er dan eens een maandje wat 'minder' presteert (lees: totaal gebrek aan 30-35°C en meer) dan is dat meteen 'ondermaats'. Ondermaats heeft een zeer negatieve bijklank. Als 'U bent gebuisd en mag niet in de weerhistorieboeken wegens totaal gebrek aan hitte. Graag een beetje heter de volgende keer'. Euh. Juist. Zal wel. Het normvervagen gaat dadelijk nog sneller dan de klimaatverandering...
Voor de winter geldt eigenlijk hetzelfde. Van mij hoeft -20°C ook niet. Zal ook van z'n leven niet meer lukken, of misschien geheel accidenteel dan. Een winter met wat vorst en sneeuw. Het zou nog eens wat zijn. Een zomer zonder hitte bestaat niet meer. Even dacht ik in mei en juni dat het eindelijk nog eens zou kunnen gebeuren. We zijn nu twee weken verder en zitten met de gebakken peren. Tja. Doe dan nog maar wat meer extremen 
.
.