Beste weerwoorders,
De weermodellen laten er geen gras over groeien. We zien dat de zuidwest tot westenwinden toenemen onder regie van een meanderende westcirculatie. Van winterweer komt er zo weinig terecht en dat laten velen van jullie ook wel merken. Dit sluit goed aan bij het verhaal van Reinout van der Born dat tijdens de wintermeeting werd verteld: De modellen zien het niet zitten met de winter van 2019/2020.
De andere lijn in het verhaal was dat bepaalde parameters en teleconnecties in de richting van een koude winter wijzen. Zelf was ik ook erg hoopvol, alle seinen stonden op groen. (Maar dat zit bij nader inzien toch wat genuanceerder in elkaar). Deze tegendraadsheid is ook symbolisch voor de actualiteit. Wanneer je gewoon naar buiten gaat is de sfeer toch best winters. En dat terwijl er al een hele reeks vorstdagen op zit. Opvallend is dat er nog steeds wat blad aan de bomen zit wat aangeeft dat het erg rustig is de laatste weken. Dat is bij een WC in deze tijd van het jaar wel anders.
Wat heeft deze winter nu verder voor ons in het verschiet?
Het voortraject is hoopgevend. In november zagen we depressies rustig kabbelend de Oceaan over rollen om dan bij een Britse Eilanden voor anker te gaan. Tegelijkertijd hogere diktewaarden rond IJsland verbonden met een krachtig Russisch hogedrukbolwerk. Dat laatste verschijnsel werd hier regelmatig verguisd maar bij een negatieve NAO kan zich toch een koude reservoir opbouwen in het noordoosten. Ook terwijl er bij ons een zuidelijk windje waait. Het is dan wachten op een rug boven de Oceaan en dan is het raak. Een aantal goede winters begonnen zo al in december. Maar boven geschetst patroon is veel voorkomend in november en dus ook aan de vooravond van zachte winters. De koude voorraad wordt ook flink aangetast de komende dagen, hoewel er wel veel verse sneeuw valt, vooral verder naar het noorden.
De zeewatertemperaturen laten een tweestrijdig beeld zien.
De stratosfeer laat ik eerst buiten beschouwing.
Het is niet het één of het ander. Zo denk ik dat lange zachte episodes met west-circulaties onderbroken kunnen worden met fase van noordelijke hogedruk. Ook al is er dan geen kou voorradig, de geblokkeerde fase(n) heeft(hebben) wel een lange adem. Daarom zou het wel mogelijk moeten zijn om op de schaats te komen en wat sneeuw te zien. Ook in de neerslagvoorziening kent deze winter twee gezichten. Fases waarin depressietreinen op NW-Europa zijn gericht met veel regen en storm, afgewisseld met periodes waarbij de IJslanddepressie zich terugtrekt zodat Oceanische hogedruk zich over onze contreien kan uitbreiden.