Ook ik toog die dag met mijn toenmalige vriendin - ik woonde toen in Lisse - naar Friesland. Toen ik op de radio het verlossende woord 'it giet oan' hoorde die donderdag 2 januari, regelde ik gelijk 2 dagtochttickets naar Harlingen. Mijn leidinggevende vond mij impulsief handelen door dit zo snel te regelen, zonder eerst mijn vriendin in te seinen, maar later dacht ik, wat als het nou weer 20 of 30 jaar duurt? En je had nog geen whatsapp toen e.d. Zaterdagmorgen dus met de bus vanaf station Haarlem naar Harlingen. Daar aangekomen stonden we in de gezellige menigte de eerste tourschaatsers die langskwamen aan te moedigen. Daarna met de streekbus reden we op eigen gelegenheid naar de Bonkevaart. We kwamen net te laat aan om de winnaar, Henk Angenent te zien finishen, maar genoten wel van de uitgelaten sfeer. Toen weer terug naar Harlingen waar we ons tegoed deden aan erwtensoep en roggebrood. Om een uur of 7 namen we de dagtochtbus weer terug naar huis. Het was een dag om nooit meer te vergeten.
