Om plm 12:30 fietste ik in de Spaanse polder langs een vrij hoog gebouw. (Achteraf: dat was onvoorzichtig bij die harde wind). Daarlangs, bij een hoek, stond een stormachtige wind waardoor ik gegrepen werd. Eerst remde ik af en werd naar links geblazen. Een extra rukwind gooide mij alsnog omver. Ik lag op de grond en mijn bril was van mijn gezicht geslagen. Die kon ik aanvankelijk nergens vinden (mijn pianobril die ik bij me had gaf ook iets te weinig scherpte) en de schrik daarover leek wel groter dan die van het vallen. Daar hield ik gelukkig niets anders dan een pijnlijke knie en een bult op mijn neus aan over. De bril vond ik na 5 minuten in de goot.
Eigenlijk kom ik nog goed weg; ik had ook tegen een auto geblazen kunnen worden. De kans daarop was niet zo groot, want veel verkeer was er niet. Toch wel even schrikken. Misschien moet ik hetzelfde doen als 10 jaar geleden. Toen besloot ik na twee maal vallen in de sneeuw met de vouwfiets om niet meer door dat soort dikke sneeuwlagen te gaan fietsen. Nu misschien maar besluiten bij windkracht 7 andere middelen van vervoer te kiezen.
De vraag is: was het probleem een zware windstoot of de verhoogde windsnelheid langs een gebouw? Mogelijk was het beide.
groet,
Cees