Ik moet bekennen dat een ernstig lijder aan winteriris als ik ook bijna verzadigd kan raken. Bijna. Dat je denkt, terwijl het 48+ uur middelhard tot zwaar sneeuwt: ja, zo is het mooi. Maar toch wil je niet dat het ophoudt. Foto: uitzicht uit de plee.
De bomen hebben bijvoorbeeld een evenwicht. Als de sneeuwplak te groot wordt, valt het hele zaakje in een witte vederwolk eraf en kan het aangoeiproces weer opnieuw beginnen. Gelukkig sneeuwt het eeuwig door. Maar ook de Blizzard van vannacht (filmpje volgt als ik terug ben): leuk, intimiderend, maar ook zonde, want alles waait van de bomen. Wel prachtige abstracte figuren, 's ochtends.
Een Blizzard meemaken is gaaf. Het bos hier bromt en loeit, dan komt de wind, dan een wit gordijn van poeier waarin je niets ziet. Ik ben er vannacht op uit gegaan met een kampeer-hoofdlampje om, om midden in de nacht het vennetje dat hier ligt te bezoeken. Wat kan ik zeggen? Het was intimiderend, mooi, boeiend. Gevaarlijk? Nee. Koud? Zoals de Canadezen zeggen: op kou kun je je kleden. Toen ik tot over mijn knieën door het poeder weer naar huis waadde, bij -11 en 7 Bft dacht ik: ja, zó moet het. Dit is het.
Vanochtend waren alle nachtelijke voetsporen met 40-60 cm poeier weggevaagd en tot een uur of 13:00 sneeuwde het hier hard door. Daarna werd het minder. We hebben met handwerk de auto hier uitgegraven en de oprit sneeuwvrij gemaakt en zijn (wederrechtelijk! je bent bij een 'alert' niet verzekerd) erop uit gegaan om wat boodschappen te doen. In een heel heel grote 4WD met een uitstoot waar Jesse Klaver vast heel boos van wordt, maar waar hier iedereen in rijdt. Via omwegen, want de Highways zitten nog steeds dicht.
Foto van uw topicstarter voordat het liederlijke sneeuwfeest begon bij de onmatige stikstof- en Co2 a-neutrale auto:
Het sneeuwen is niet gestopt maar in intensiteit verminderd tot motsneeuw - en dat al uren. Wel daalt de temperatuur gestaag. Nu is het -12,8. EC voorziet -14 om 07:00 uur, GFS gaat voor -17. Je zult begrijpen dat ik om 07:00 uur (hier, 13:00 uur bij jullie) opsta om te kijken wat de score is. En ik wil nog steeds naakt die sneeuw in rennen, om onduidelijke redenen.
Mijn schoonzus (Canadese) zei dat het geluid van sneeuw verandert onder de -9 en dat is waar. We hebben vandaag met sneeuwschoenen aan tot twee keer toe het bos doorwaad - soms tot over mijn middel in de poeier. Het heeft hard gewaaid, dus dat creëert duinen. Nu de temperatuur onder de -12 is gezakt klikt het 'pieperig' als je naar buiten loopt (wat ik doe: om de motsneeuw te voelen én om te roken, wat een rotgewoonte is, maar je moet wat).
Les om mee te nemen: de Canadese weerdiensten kunnen echt een puntje zuigen aan het KNMI. Volgens de radar was het hier 48 uur droog. De verwachtingen gingen nergens over. Niets klopte. De Canadezen alhier namen ze (bv in winkels) to-taal niet serieus. "Ze roepen zoveel, eerst zien dan geloven". De amateurs hier (een soort Weerwoord) hadden het wél bij het rechte eind, bijna op de centimeter nauwkeurig.
Dat voor nu. Nu hopen op Zeer Strenge Vorst als toetje op deze unieke once in a lifeime experience.
Jongens jongens, wat een sneeuw. Foto: uitzicht bij -11,8 en opklarend. Sneeuwhoogte totaal: iets van 100 - 120 cm. Nieuwe sneeuw: 70 -90 cm. Tact nu - 12,9. Pure, onversneden, loeiharde winterporno kwadraat. Ik kan er weer even tegen.
Nou maar hopen morgen Toronto te bereiken voor de terugvlucht.
