Je stuurt aan op een mentaliteitsverandering van een publiek. Dat kan helpen als iemand in zijn eigen situatie meteen of op vrij korte termijn een aantoonbaar verschil kan maken. Maar dat is hier totaal niet het geval.
Een analogie die in me opkomt is die van een economische crisis. Een dalend consumentenvertrouwen en daarbij een veel lagere besteding. De mensen worden bang en potten op. De economie valt verder stil.
De oplossing zou dan niet zijn dat de regering dus echt beleid moet gaan voeren om de crisis de baas te worden, nee: de consumenten moeten maar meer besteden. Als we dat namelijk allemaal doen komt de economie op gang.
Nu weten we heel goed dat dit dus niet gebeurt: het enige dat je merkt is dat je spaartegoeden opgaan, je hebt totaal geen zicht op wat anderen doen en wat het effect van je kooplust is. Er is geen tastbaar resultaat. Bovendien: ben je de voornaamste veroorzaker van die crisis, of is het bijvoorbeeld een hele bepalende sector geweest die ons met enorme risicio's een crisis in heeft geleid?
In zulke gevallen leunen mensen op een regering en het grappige is dat als iets dergelijks zich voordoet er vele honderden miljarden worden ingepompt (en op wereldschaal veel meer) om deze financiele crises te beheersen. Niemand die mensen wijst op hun eigen inbreng.
Het broeikaseffect is veelomvattender en het probleem is veel groter omdat het niet eens zo is dat de overheid te weinig doet, nee: de overheden in veel landen werken de oplossingen juist tegen. Door subsidies voor fossiele bedrijven of bedrijven die op grote schaal bijdragen aan het probleem ipv de oplossing. Het gemak waarmee Schiphol miljarden krijgt in deze crisis, de groeidoelstellingen van het vliegverkeer (slechts een voorbeeld) in het algemeen etc zijn een goed voorbeeld.
Als overheden vooral tegenwerken in een mondiale crisis in plaats van zelf de grote veroorzakers hard aan te pakken, dan heeft het totaal geen pas om individuen aan te spreken op hun gedrag. Ze vormen namelijk op deze manier nauwelijks een bidrage aan een oplossing. Bovendien leidt het op elkaar focussen af van waar de werkelijke focus moet lliggen: het funeste beleid van regeringen en de keuzes die bedrijven maken, keer op keer, die aansturen op een verergering van de problemen.
Je kunt best zelf wat doen, maar dat is een druppeltje op een gloeiende plaat. je beste optie is waarschijnlijk in elk geval te stemmen op een partij die deze crisis wel wil aanpakken. Dat is denk ik Partij voor de Dieren.