Dat zijn wel de eerste tekenen dat we richting het najaar gaan. Steeds vaker zijn er weer lichtblauwe kleuren in het verre noorden op de weerkaart te zien.
Inderdaad altijd boeiend om te zien, dat het wereldklimaat nog steeds grosso modo dezelfde contouren heeft en rond dezelfde tijd eind augustus die 'koelere' kleuren weer op de kaarten verschijnen. Maar dat 'virtuele plezier' is het enige dat nog over is van de winterhobby, laten we er dan maar dubbel van genieten. Vooral de winterinvallen van Noord Amerika met de vaak sterke temp gradient kunnen mij altijd erg bekoren. Dan hoop ik altijd dat ik een paar dagen op een locatie kon bivakkeren waar de inval het hardste zijn tanden laat zien. Meestal echter is het andermaal virtueel genot en niet het echte werk 'on the spot'. Gelukkig heb ik dat toch een keer mogen meemaken in Saariselka. Fins Lapland, daar moét ik nog een keer naar terug. Maar Canada en Siberië staan ook op de bucket list!
In de winter een keer naar Lapland staat ook hoog op mijn verlanglijstje. Canada ben ik al wel geweest, maar dat was midden in de zomer. Ik heb toen onder andere de Niagara Falls bezocht, op een smoorhete dag. Moeilijk voor te stellen op zo'n moment dat die waterval soms één groot ijssculptuur is.
Typisch landklimaat! Fascinerende ‘seasonal changes’ ;)