Ik heb de indruk dat het hier voornamelijk om semantiek en definities gaat. Voor mij is het duidelijk:
voor bepaalde klimaten is persistentie normaal (subtropen, denk aan Azorenhoog). Daar spreekt men niet van een "blokkerend Azorenhoog". Voor onze streken, de middelbreedten, is wisselvalligheid de norm. Deze wisselvalligheid komt door de nabijheid van het polaire front, dus met periodieke afwisseling van troggen en ruggen die oostwaarts bewegen. Deze oostwaartse beweging volgen de planetaire golven (Rossbygolven). Wanneer er, door allerlei processen zoals bijvoorbeeld golfbreking door een topografisch barrière, een (semi-) stationaire of retrograde golf met grote amplitude ontstaat, is er sprake van een blokkade.
De frequentie van zulke blokkades kan inderdaad veranderen. Maar of er meer (dus grotere golven in straalstroom), evenveel of net minder (dus strakke straalstroom) blokkades zullen komen lijkt me nog hoogst onduidelijk.
PS de links naar de papers in de tweet:
https://advances.sciencemag.org/content/6/8/eaay2880