Wat een heerlijke winter was dat!
Ik was 19, bijna 20, en fietste dagelijks op-en-neer van thuis in Tilburg, naar de laboratoriumschool in Breda. Voor wie het toevallig kent: die zat toen nog in zeer sfeervolle en nog meer vergane houten barakken aan de Poolseweg. Anyway, twee paar sokken, een broek en een regenbroek (want die houdt wind tegen), dikke trui, jas en regenjas (want die houdt wind tegen), sokken om mijn handen en daaroverheen nog wanten, een dikke, lange, door de moeder van mijn toenmalige vriendin gebreide shawl om mijn gezicht gewikkeld en een matchende puntmuts op mijn hoofd. Ik heb daar zo enorm van genoten toen.
Op 1 dag na. Dat was de dag dat ik, op de terugweg, even voorbij Dongen een lekke band kreeg. Ik heb twee minuten geprobeerd die band te repareren, maar daar was met die kou geen beginnen aan: mijn vingers bevroren waar ik bij stond (en ik stond erbij). Ik moet eerlijk bekennen dat ik toen wel even een paar traantjes heb gelaten, die laatste tien of zo kilometer, lopend met de fiets aan de hand.
Dank voor het delen van dit stukje dagboek, Cees. Het riep mooie herinneringen op.