Die gewenning is in dit geval inderdaad een nadeel voor de mens. Zo is het ook fijn om weilanden en stadparken als 'natuur' te zien, als iemand niet beseft wat echte natuur inhoudt. Maar daarmee baggetaliseert die persoon de aftakeling van de natuurlijke ecologische omgeving.
Je kunt bij lange na niet iedereen over één kam scheren, maar veel mensen stappen van de ene motivatie voor passiviteit naar de andere.
De ene: maak je niet zo druk, het val allemaal wel mee
De andere: het is al te laat, er valt toch niks (meer) aan te doen, het is niet anders
Voor maximale motivatie om in actie te komen iets aan een probleem/uitdaging te doen, moet je er juist tussenin zitten. Ofwel: er is wel degelijk een serieus probleem, maar het kan nog goed komen, echter alleen als we er nu echt serieus werk van maken!
Dat 'serieus werk maken' van iets kost moeite, tijd, of geld en is daarom vaak niet zo aantrekkelijk. Helmaal als je je eigen bijdrage op het grote aardse totaal niet terugziet. Het is dan verleidelijk om je te verliezen in één van beide argumenten om passiviteit te omarmen.
