Ik denk dat het een soort van zelfbescherming is door teleurstellingen uit het verleden. Alsof modeluitvoer bewust de winterliefhebber graag een worst voorhoudt en die dan weer weghaalt om te sarren. Dat komt natuurlijk vooral voort uit een focus op koudere kaarten. Deze worden altijd worden uitgelicht en blijven daardoor beter hangen. Misschien speelt een meridionale afwijking in de modellen ook een rol, dat de soep dus vrijwel altijd warmer wordt opgediend dan in het (U)GKB wordt berekend.
Feit is dat het, zeker in deze tijd van het jaar, en ook nog in een opwarmend klimaat, verrekte lastig is om hier serieus winterweer te krijgen. Grootschalig kan alles er goed uitzien op +168 maar een kleine verstoring kan dan, bij het naderen van de verwachte termijn, er alsnog voor zorgen dat we hier van winter weinig merken.
Toch is voor mij ook een leuk onderdeel van de winterbeleving, het zoeken naar signalen die wijzen op potentieel winterweer aan de randen van de verwachtingshorizon. Nu er een rug lijkt te gaan ontstaan boven de Atlantische Oceaan maken we in ieder geval meer kans dan gemiddeld. Zoals echter al gezegd en iedereen hier ook wel weet, in deze tijd van het jaar moeten zelfs alle details dan perfect op hun plaats vallen.
-. Ja, het is een psychisch beschermingsmechanisme. Door er niet mee bezig te zijn ontloop je op deze manier allerlei gevoelens. Voor mezelf geldt dat ik zowel enthousiast over iets kan zijn, als nuchter. Dit lijkt me me een betere manier van met gevoelens omgaan, dan het buiten jezelf proberen te houden. Maar, goed ik heb ook begrip dat teleurstelling na teleurstelling iemand doet 'besluiten' om er helemaal niet meer naar te kijken.
