Waren potentieel koude settings in het verleden ook altijd zo fragiel?

Ik zit hier al weken over na te denken. Is het altijd zo geweest dat we 1% (gechargeerd) kans hebben, en 500 teleconnecties goed moeten vallen, om fatsoenlijk winterweer te krijgen? En gebeurden die settings in het Oude Klimaat gewoon veel vaker zodat we in absolute zin dus ook veel vaker winterveegjes of echte winter konden verwelkomen? (hier ben ik erg benieuwd naar)

Of zijn die settings er nog altijd even vaak (goed, de laatste 7 jaar wellicht niet), maar spelen er bepaalde factoren een sterkere rol dan vroeger? Ik heb het nu niet specifiek over AGW, aangezien ik even in relatieve zin aan het denken ben...een winterse setting waarbij het 'vroeger' -5 overdag en -10 's nachts zou worden, zou nu puur qua AGW bijv -2 en -7 kunnen opleveren, dus nog steeds winters. Oké, 0 en -2 zou nu temperaturen boven nul geven, maar dat dus even terzijde.

Aangezien ik niet zo oud ben, ga ik niet al te veel uitspraken doen over het oude klimaat en mijn vragen hierboven, ik denk dat anderen dat beter kunnen beoordelen, maar zelf hink ik op 2 gedachten/spelbrekers (eigenlijk dus een combinatie hiervan) voor wat betreft het huidige klimaat:

-de compactere Polar Vortex, die door de opgeschoven klimaatzones noordelijker is komen te liggen en daardoor zijn energie over een kleiner oppervlak verdeelt en dus krachtiger rondraast en allerlei eventueel leuke settings opblaast.

-de eveneens noordelijk geschoven Hadley Cell zone (de subtropische hogedrukgordel), die ipv in de Sahara nu eigenlijk over de zuidelijke Middellandse Zee ligt in de winter. Naar mijn idee voorkomt deze zone tegenwoordig vaak dat we stevige trekpaarden krijgen in het gebied tussen Spanje en Griekenland en ik heb het idee dat dit probleem relatief onderbelicht is. De jet duikt nog weleens zuidelijk, maar nooit voor lang en niet vaak over een enorme zone.

Hopelijk kunnen we hier een boeiende discussie over voeren