Zij konden mooi vertellen, praten, over die verschrikkelijke koude van 1929. Mooie, maar ook minder mooie verhalen. 'Mijn opa vertelde vaak dat hij het nooit meer zo koud had gehad als in die ene februari week in 1929. In huis was het ook niet warm te krijgen. Mijn vader beaamde dat en vertelde vaak dat hij als 16 jarige jongen niet veel geschaatst had. Te koud, te veel wind en zand op het ijs. Maar ze vertelden nog veel meer. Had ik er maar met een cassetterecorder bij gezeten denk ik wel eens.
Een paar dagen na die extreem koude 14 januari 1987 kwam ik 's avonds bij mijn opa en zei: 'Nou opa, leek het die woensdag (de 14e) een beetje op die kou van 1929? Nou....... ja Roelof ja, maar het was 1 dag en het was binnen lekker warm'.
Mijn vader overleed een jaar daarvoor. Met hem in 1979 ook wel discussies gehad over de sneeuwstorm van 1979 en die van vroeger. Maar ze hebben wat koude betreft veel meer meegemaakt dan ik, maar ook nog de lasten ervan. Dat wordt wel eens vergeten en die zie je ook niet in die mooie filmpjes in de posting hierboven.