Klopt Frank, er bestaan ook zomerdepressies (al weten veel mensen dit

niet). Qua aantallen zijn mensen met winterdepressie in de meerderheid uiteraard, maar er zijn toch genoeg mensen die helemaal niet blij worden van elke dag fel licht, (droogte), hitte en niet op de laatste plaats: slaapproblemen. Ook al begrijpt onze Stan daar weinig van  Er is ook niet bijster veel aan te doen allemaal, we zijn allemaal anders tenslotte. Vanuit de psychologie heb ik wel geleerd dat bij winterdepressies (we noemen dat Seasonal Affective Disorder, maar hebben het dan eigenlijk voor 99% over de winter) lichttherapie een verschil kan maken, maar voor zomer weet ik het niet echt. 

Het gekke is dat ik mij herinner van mijn kinder- en tienerjaren dat ik winter altijd fantastisch vond, maar de periode vanaf mei mijn lievelingstijd was. Ook omdat ik altijd ontzettend uitkeek naar de zomervakantie, waarmee ik bedoel: met mijn ouders naar Frankrijk of Spanje gaan. Dat was het hoogtepunt van mijn jaar. Ik denk dat ook meespeelde dat we toen meer winter hadden en koelere lentes, waardoor het ook daadwerkelijk leuk was als er eens goed weer aanbrak (en dat duurde toen niet maanden en maanden aan een stuk), in tegenstelling tot nu. Nu ik in de 30 ben, heb ik het juist omgekeerd: de ellenlange periodes met 'goed' weer hangen me de keel uit, ik word er ook onrustig en niet productief van, en ik verlang heel erg naar kou, verlichting van droogte en gezellige duisternis (met lampjes). Als ik behoefte heb aan mediterrane omstandigheden, ga ik wel naar Zuid-Europa, alwaar dat weertype mij wel uitstekend bevalt. Het is dus niet dat ik veranderd ben van een extravert in een introvert, maar meer dat ik blijkbaar behoefte heb aan perfect gebalanceerde seizoenen, en dat ik merk dat ik gewoon slecht slaap met hitte, iets dat vroeger geen probleem was. Ik denk dat als we een half jaar lang winter hadden en nauwelijks zomer, dat ik gewoon zou verlangen naar echte zomer haha.