Nutteloze kou zal ons voorlopig nog wel even blijven teisteren. Ik hoop op een heel heel vroeg voorjaar en dan zo snel mogelijk de afgelopen 6 maanden vergeten.
Gisteren op badslippers gearriveerd op Schiphol. Eenmaal buiten zo snel mogelijk de schoenen aangetrokken en bibberend de auto zoeken op het veel te dure langparkeerterrein. En dan was het op papier nog gewoon zacht voor februari. De werkelijkheid is natuurlijk dat zacht februariweer ook gewoon kil aanvoelt in dit klimaat. Vooral als je net gewend was geraakt aan 30 - 35 graden. Iedere keer als ik terugvlieg uit een warm land voel ik mijn lichaam protesteren wanneer we dichter bij Nederland komen. We hadden een tussenlanding op Tenerife, daar was het nog 24 graden. Eenmaal boven Portugal al onder de 20 en de rest van het verhaal ken je. De hele terugvlucht was het vrij helder en kon je alles zien vanuit het vliegtuig raampje. Maar zodra we in de buurt van de Benelux kwamen keek je tegen een steeds dikker wolkenpakket aan. De deksel zit er in Dit Land op en blijft er ook op zitten, soms weken achtereen. Je zou het een prestatie van formaat kunnen noemen, dat de lucht zodanig is dat het zo vaak en zo lang de zon kan tegenhouden door niet aflatende wolkenproductie. Noem het een wanprestatie. Mensen beseffen niet hoe 'ons' weer je mood in negatieve zin kan beïnvloeden wanneer je er niet voor bent gemaakt.
De piloot gekscheerde nog gisteren in de trant van 'Ik zag mensen voordat ze het vliegtuig in gingen nog breed glimlachen en een laatste glimp van de zon opvangen (hij keek vast vanuit zijn voorraam naar ondergetekende). Ik vrees echter dat het lachen die mensen snel zal vergaan na het horen van het weerbericht, het regent en waait bij 8 graden in Nederland'.
Ik heb vele Nederlanders gesproken in Gambia en geen één gaf aan zich te verheugen op de terugkeer naar het kikkerklimaat. Zij vonden de zon en warmte een verademing. En dat was het ook. Ik hoop met je mee op een vroege en warme lente zodat ik de meteo-marteling (want dat is het waarachtig geweest) ook snel weer kan vergeten Lars. Maar de post traumatische vleesch noch visch stress stoornis (PTVnVSS) zal nog maanden blijven opspelen. De enige behandeling hiervoor is een escape naar betere klimaten en/of een dijk van een lente/zomer in eigen land. Wij gaan duimen!