Afgaande op diverse ‘pluimages’ zitten we in het zuidoosten eind volgende week terug in de hitte. Echt afkoelen gaat het hier niet doen. De hele pluim warmt op, uitdraai na uitdraai. Of er moet een mirakel gebeuren. Ik vertrouw het niet. Vandaag afgezien. Zonder overdrijven. Komt er onweer af, zet ge de ramen nadien open. Eerst gunstige temperatuurevolutie tot dat koperen geval weer op het terras staat te branden. Bam, 24 graden in mijn slaapkamer. Ik wil nooit meer wonen gericht op het zuiden. Maar ge vindt niks anders. En dan maar klagen over hoe slecht deze zomer wel niet is… Het wordt vanzelf warm en nooit koud. Dixit Adrie. En van mij mag die uitspraak vereeuwigd worden. Amen.
.