Rond 16 uur leek het erop dat de Franse cellen ineen aan het storten waren niet ver van onze grens. Daarmee opteerde ik dan toch nog voor een fietstocht, maar dan wel in de buurt van Ronse (mijn vriendin was aan he twerk ; ik kon niet op chase gaan). Een vast rondje naar St Sauveur, klimmetje achter de kerk en zo op de heuvelrug terug naar Ronse. Een voortdurend zicht op het zuiden, leek me wel veilig. Nog in de eerste ronde zag ik een eerste supercel doortrekken in het westen (de supercel waar superpete mooie beelden van heeft) . Geen voer echter voor onze streek. In mijn tweede ronde waren er toch enkele dingetjes aan het veranderen…een donker gebied in het westen was op komst. En daar zag je toch wel enkele structureren opduiken en verder evolueren. Een shelf was zich aan het vormen (foto 1). Het hek was overigens helemaal van de dam want nu pas explodeerde de boel pas écht goed. Een derde rondje ? Daar moest ik al niet meer aan denken ; nee ; lekker afwachten op de heuvelrug. Ook in het zuiden ontstond een cel. Aanvankelijk weinig speciaals (foto 3) en eigenlijk totaal oninteressant met die andere cel in het zuidwesten voor mijn neus (shelf ed). De zuidwestelijke cel ontwikkelde zich verder en werd beter met de minuut ; laag boven de horizon verscheen een lage basis (rolwolk - foto 2) over de velden, op de voet gevolgd door het donkere neerslaggebied. De eerste noten werden gekraakt in de vorm van bliksems en donders. Het begon licht te regenen. Een nieuwe blik op de zuidelijke cel (de latere zwaarste supercel) leerde me dat die enorm aan het evolueren was. Van uit het niets verschenen vanonder de basis overal neerslaggordijnen. Ik had aan de voorzijde ook al een vreemde “uitstulping” opgemerkt (foto 4 ; zie links in beeld), maar ik dacht aan een stukje fractus. Niets om over te vallen. Omdat het neerslaggebied naderde, de bliksems dichterbij kwamen en ik open en bloot per racefiets op een open heuvelrug stond, besloot ik toch een kilometertje of 2 op te schuiven naar het oosten. Wat verderop , op de “Beausite” dus een nieuwe stop. De kleine rolwok schoof verder op in mijn richting. De neerslag werd matig. Bliksems naderden mijn omgeving. Het werd goed menens.*wordt vervolgd*
