Maar wat zich in het zuiden afspeelde, tartte mijn verbeelding…uit de lage wolkenbasis van de zuidelijke supercel kwam zowaar een grijze tuba te voorschijn (foto 1) !! Ik wist bij God niet meer van welke parochie ik was. Ik had de eerst voorbijkomende auto erop attent gemaakt van dit fenomeen. Erg geïnteresseerd maar toch behoorlijk in paniek waren deze mensen ook getuige van de Tornado. Ze moesten immers die kant op.. En dit 1 jaar na de ramp van Ghislenghien…Even Superpete op de hoogte gebracht van dit feit. Die zat echter op de terugweg van de eerste supercel thv Gent en Deinze. Maar die liet het plots afweten...De Tornado heb ik op z’n minst een kleine 10 minuten gezien toen ik besloot om nog een kilometertje oostwaarts te fietsen omdat het toch wel te gortig werd boven m’n hoofd. De bliksems sloegen in, in de nabije omgeving. Ter hoogte van de “Hoge Durenne” kreeg ik weer zicht op de lage basis van de tornado-supercell (foto 2 en 3). Die was nu echter verdwenen ; maar daarentegen was het neerslaggebied achter de lage wolkenbasis indrukwekkend om zien. Moet het daar gegoten hebben ! Ook voor mij gingen de regenkranen serieus open en besloot ik af te dalen naar Ronse. De stortregen had te Ronse 5 mm opgeleverd. Het zicht op de achterzijde van de supercell was bijzonder mooi, inclusief een mooie regenboog (foto 4).
