Je ziet dat de isobaren gekromd zijn. Om een stroming af te buigen is ook een kracht nodig. Een gedeelte van de luchtdrukgradiëntkracht wordt dus gebruikt om de stroming van richting te veranderen. De luchtdrukgradiëntkracht is hier niet alleen in balans met de corioliskracht, maar ook met de middelpuntvliedende kracht. In dit geval zijn beide krachten ongeveer even groot en kom ik op een evenwichtssnelheid van 23 m/s (= 83 km/h) voor het bovenste kaartje.
Het is daarbij wel de vraag in hoeverre dit doorwerkt voor de maximale windstoten. Die berekening lijkt me nog niet zo eenvoudig.
