Winter '26 lijkt al zijn kruit te hebben verschoten. En veel was het niet. Maar toch een losse flodder met pit. Verwondering en toch ook respect dat mensen na deze zoveelste virtuele aanfluiting stug doorgaan met het bespeuren van 'nieuwe kansjes'. Eigenlijk is het zielig (oprecht). Niet op een nare manier bedoeld, bezweer ik jullie.
Maar van het feestelijke Grootse midwinter driegangen diner kwam alleen een voorgerechtje wijl de schreeuwende honger blijft en intensiveert zelfs nadat de appetizer zo goed smaakte. De ober beloofde steeds dat het hoofdgerecht er alsnog aan zou komen maar wist al dat de koks (de winter brengers) waren vertrokken. Niettemin verkoopt hij nog urenlang duurbetaalde drankjes (sprankjes virtuele winterhoop) alvorens de gasten, eens te meer, boos de tent uitlopen maar beleefdheidshalve tóch betalen. En dan was het maart......
Als u het niet erg vindt, loop ik nu al vast van tafel 
Tot de lente!
